Stemwijzer Internationaal

Een paar dagen geleden beschreef ik al de standpunten van diverse politieke partijen over kwesties die voor Nederlanders in het Buitenland (NiB’ers) van belang zijn. Ik heb er een “Stemwijzer Internationaal” van gemaakt zodat alle thema’s en partijen netjes onder en naast elkaar staan. Met een klik op de stemwijzer wordt de tabel in een nieuw venster op groot formaat weergegeven.

stemwijzer-internationaal-2017

Soms zijn er partijstandpunten of andere belangrijke dingen die niet in de verkiezingsprogramma’s zijn opgenomen. Ze zijn in de voetnoten weergegeven.
Standpunten over niet NiB-specifieke thema’s worden hier niet genoemd, daarvoor zijn er voldoende andere bronnen zoals de “normale” stemwijzer.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Verkiezingsprogramma’s

De verkiezingen zijn in aantocht! Hier in Zwitserland zijn er op 12 februari drie referenda en op 12 maart verkiezingen voor diverse regionale organen (kantonsparlement, kantonsregering, stadsbestuur), maar op 15 maart kan Nederland ook weer naar de stembus.

Als Nederlander in het buitenland (NiB’er) heb ik me daar al ruim van te voren voor geregistreerd (nog niet gedaan? Het kan nog tot 1 februari!). Blijft de vraag, op wie te stemmen. Aan de stemwijzer heb ik voorlopig nog niks, die komt pas op 6 februari. Bovendien heeft de stemwijzer geen informatie over onderwerpen die specifiek voor Nederlanders in het buitenland van belang zijn: nationaliteiten, paspoort verlengen, stemmen of een DigiD aanvragen vanuit het buitenland, het zijn van die dingen waar je als Nederlander in Nederland nauwelijks over nadenkt, maar die voor de geschatte 700.000-1.200.000 NiB’ers soms ineens heel belangrijk worden.

Daarom heb ik de verkiezingsprogramma’s en websites van de belangrijkste politieke partijen eens doorgebladerd op deze onderwerpen.

PVV
Het verkiezingsprogramma van de PVV beslaat maar één aviertje. Daarop is geen plaats voor problemen van het buitenland, laat staan voor die van de NiB’ers. Wat we wel weten: de PVV is fel tegen de dubbele nationaliteit en heeft daar in de afgelopen regeringsperiode ook blijk van gegeven. Zo was er kritiek op de nieuwe kamervoorzitster, omdat ze een dubbele nationaliteit heeft.

VVD
De VVD is een partij die het traditioneel goed doet bij NiB’ers. Des te merkwaardiger dat de VVD in het verkiezingsprogramma met geen woord rept over de typische NiB-thema’s. Wel wil de VVD wil de regels voor inburgering strenger maken. Dat schrijven ze in hun programma en de regering PvdA-VVD heeft in 2014 ook een wetsvoorstel ingediend waar dat in staat.

SGP
De SGP wil een verdere inperking van de mogelijkheden voor een dubbele nationaliteit en zegt verder niets over NiB’ers.

Christenunie
De Christenunie wijdt geen woorden aan de NiB’er in het verkiezingsprogramma.

CDA
Het CDA schrijft ook weinig over de NiB’er. Wel wil het CDA het huidige verbod op dubbele nationaliteit handhaven.

D66
D66 is de enige partij met een uitgebreid programma voor de NiB’er. D66 is dan ook de architect van het onlangs ingediende wetsvoorstel om de dubbele nationaliteit voortaan toe te staan. D66 wil dan bovendien een eenmalige mogelijkheid bieden om ex-Nederlanders die hun paspoort onvrijwillig kwijtraakten toen ze een andere nationaliteit aannamen (of omdat ze buiten de EU woonden en net te laat waren met het verlengen van hun paspoort), weer Nederlander te laten worden. D66 wil meer ondersteuning bij stemmen vanuit het buitenland, bij het organiseren van Nederlandstalig onderwijs in het buitenland, snellere en toegankelijke dienstverlening (online en door ambassades en consulaten) en een actievere inzet om NiB’ers aan verkiezingen te laten deelnemen. D66 heeft als enige ook een kandidaat die zich specifiek voor NiB’ers in wil zetten: Eelco Keij.

PvdA
De PvdA rept met geen woord over de NiB’er in haar verkiezingsprogramma. Wel is ze als regeringspartij mede verantwoordelijk geweest voor het wetsvoorstel uit 2014 om de inburgering lastiger te maken. Tegelijkertijd roept ze op haar website de NiB’ers op om te gaan stemmen, stelt ze dat het postennetwerk moet worden versterkt zodat de dienstverlening aan ons NiB’ers verbeterd kan worden en hoopt ze dat het wetsvoorstel om een dubbele nationaliteit toe te laten succesvol naar de eindstreep kan worden gebracht. Het prominentste PvdA-lid met twee paspoorten is de huidige voorzitster van de Tweede Kamer.

Groen Links
Ook Groen Links meldt geen NiB-specifieke punten in het verkiezingsprogramma.

SP
Het SP-standpunt begint met de opmerking dat de keuze voor één nationaliteit moet worden bevorderd, maar merkt daarna ook op dat een dubbele nationaliteit in sommige situaties praktisch kan zijn en dat nationaliteitswetgeving geen symboolpolitiek mag worden omdat het integratievraagstuk er uiteindelijk niet mee zal worden opgelost. Het standpunt eindigt ermee, dat de Nederlandse politiek internationaal druk moet maken om het hebben van maar één nationaliteit mogelijk te maken – en doelt daarmee vooral op sommige andere landen, waar het opgeven van hun nationaliteit onmogelijk, moeilijk of heel duur is.

50PLUS
Een van de weinige partijen (naast D66 en PvdA) die NiB’ers expliciet oproept om zich voor de verkiezingen te registreren. 50PLUS wil ook het stemmen vanuit het buitenland eenvoudiger maken en stemmen met DigiD, zodra veilig mogelijk, invoeren. Ook zet 50PLUS zich in om dubbele lasten voor zorgverzekering (in woonland èn in Nederland) tegen te gaan en ook belastingverdragen beter op de bestaande situaties af te stemmen.
Daar staat tegenover: 50PLUS is daar waar het kan tegen de dubbele nationaliteit en voor strengere inburgeringsregels.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

RestEssBar goes Aldi

Ik heb u al eerder verteld over onze Kliekjesbar hier in Olten. Een groep vrijwilligers gaat na sluitingstijd langs bij een aantal winkels en neemt producten mee die nog prima te gebruiken zijn maar door de winkels moeten worden weggegooid. Die producten worden dan voor iedereen gratis ter beschikking gesteld.

Tot voor kort was het een kleinschalig project. Een bakker, een Turkse supermarkt, een stationswinkeltje, een winkeltje bij een tankstation. Maar sinds een paar weken doet ook de Aldi in Olten mee. En dan merk je pas echt hoeveel levensmiddelen er domweg weggegooid worden.

De RestEssBar kan alleen op zaterdag de Aldi “doen”. Op de andere dagen van de week zijn er simpelweg te weinig vrijwilligers. En je kunt je ook afvragen of er wel voldoende mensen zijn om al dat eten mee te nemen en op te eten. Vandaag ging Annina mee op “toer” naar de Aldi. Het aanbod was overweldigend. Bloemen, brood, fruit, groente, noemt u maar op. Tien grote kratten vol met eten. Genoeg om tientallen mensen te eten te geven. En dat is niet éénmalig. Elke dag opnieuw. Elke dag gooit deze Aldi dergelijke hoeveelheden voedsel weg. En de Migros. En de Coop. En alle supermarkten in alle andere plaatsen. Tien kratten per supermarkt per dag. Waarschijnlijk nog meer, want de Aldi is een supermarkt die behoorlijk “berekenend” inkoopt en dus “weinig” hoeft weg te gooien. Wat je maar weinig noemt.

Annina had voor een aantal buurtbewoners en voor onszelf ook een “klein beetje” meegenomen. Hieronder ziet u een foto van onze goedgevulde tafel. Het was een fractie van een fractie van wat er bij de Aldi beschikbaar was.

20170121_185710

Iets om even bij stil te staan.

5 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

Vegaan ziek zijn

Een aanmerkelijk deel van mijn naaste familie stelt prijs op een vegaan menu. Dan is het goed om te weten hoe het vegane eten in Zwitserse ziekenhuizen is geregeld. Voor als ze op bezoek komen. Natuurlijk vinden ze dat vegaan eten gezonderder is. Maar je weet toch maar nooit. Een ongeluk zit in een klein hoekje.

Mijn ochtendblad meldde, hoe het gesteld is met de vegane menu’s in de Zwitserse ziekenhuizen. U raadt het al: het is van kanton tot kanton verschillend. De leidster van de patientengastronomie van het Inselspital in Bern meldt, dat er sinds december vegane menu’s op de ziekenhuiskaart staan. “Het is moeizaam, als ik als veganist in het ziekenhuis kom en op het menu voor mij niets te eten vinden kan.” Daarbij zij opgemerkt, dat het in de regel ook geen pretje is om in het ziekenhuis te komen als er wel wat lekkers op de kaart staat. Toch: in het Inselspital van Bern kan een veganist zich rustig laten opnemen. Een voorbeeld van een vegane maaltijd: gemengde salade met vegane dressing, tortelini all’arabiata als hoofdgerecht en een pina colada muffin als toetje. En dat terwijl er op 800 maaltijden per dag gemiddeld maar één vegaan menu per maand wordt besteld. In Basel zijn ze al verder: daar worden één tot twee vegane maaltijden per dag besteld.

Het universiteitsziekenhuis van Zürich is terughoudender. Uit wetenschappelijk oogpunt is er geen medische noodzaak voor deze voedingsvorm bekend. Veganisten krijgen in Zürich het ovo-lacto-vegetarische menu met weglating van de dierlijke componenten. Afijn, het gebeurt wel vaker dat ze het in Zürich en Basel niet met elkaar eens zijn.

Kanton Solothurn maakt van de vegane nood een deugd. Als je bij aankomst in het ziekenhuis meldt dat je veganist bent, krijg je niet eerst een dokter, maar een voedingsconsulent aan je bed. In een individueel consult wordt besproken, wat de patient het beste eten kan. De meeste veganisten zijn, aldus Solothurn, uitstekend op de hoogte van gezonde voeding, maar als vastgesteld wordt, dat de patient voedselmanco’s heeft, wordt ingegrepen. Ook in het kanton Aargau gaat het er zo aan toe. Nancy Holten kan gerust zijn.

Ziek maar niet naar het ziekenhuis? Dan is er voor de veganist het online platform VegMedizin. Is dat nodig? Volgens de oprichter van het platform wel. Veel artsen zouden betuttelend zijn tegenover veganisten.

Minder goed tref je het als vegane dienstplichtige. “Een puur vegane voeding kan – alleen al op grond van infrastructurele beperkingen – niet toebereid en afgegeven worden.” Als de – volgens eigen zeggen – beste Armee der Welt – al infrastructurele problemen heeft bij het toebereiden van vegane spijzen, is het maar te hopen dat de rest van de wereld onze neutraliteit zal respecteren.

 

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

Zwitserse varia

Vandaag neem ik u even mee naar het alledaagse Zwitserland. Wat gebeurt er hier zoal? Ik doe dat aan de hand van wat typisch Zwitserse berichtjes uit een gratis forensenkrantje, dat ik nu in de trein zit te lezen.

Kinderen lijden onder hun ouders
Daarmee opent het krantje. Steeds meer ouders weigeren hun kinderen een gewone medische behandeling te laten ondergaan, zelfs bij ernstige ziektes zoals kanker. In plaats daarvan zoeken zij hun heil (en dat van hun kinderen) in alternatieve geneeswijzen. Het kinderziekenhuis in Zürich slaat nu alarm. Weliswaar wordt in bepaalde gevallen aangifte tegen de ouders gedaan, maar tegen de tijd dat de overheid in kan grijpen, is het in veel gevallen al te laat. Een vergelijking met de polio-epidemieën op de Nederlandse Biblebelt dringt zich aan mij op.

Fondue
Kaasfondue. Zwitserser kan het haast niet. En uitgerekend de Duitsers komen met een uitvinding: fonduevorkjes die automatisch ronddraaien en zo de gesmolten kaas om je stukje brood draaien. Of er ook iets is uitgevonden dat er voor zorgt dat je stukje brood niet in de fondue valt, vermeldt het artikel niet.

Nummerplaat 1
Nummerplaten van auto’s beginnen hier altijd met twee letters van het woonkanton en worden gevolgd door een getal van 1 tot 6 cijfers. Net als in Duitsland hoort de nummerplaat bij de chauffeur en niet bij de auto. En sommige kantons maken een handeltje met “leuke” nummerplaten. Laatste nieuws: kenteken “VS 1” staat nu te koop. Bieden kan vanaf 10.000 franken. Kenteken “SG 1” werd onlangs voor 135.000 franken verkocht.

Chipkaart
Ook in Zwitserland is er een soort OV-chipkaart. Het ding heet Swisspass. Tot nu toe kunnen er OV-jaarkaarten, kortingkaarten en skiabonnementen op worden geladen. Omdat je niet hoeft in of uit te checken, zijn daar ook geen problemen mee. Maar de som der problemen is constant. Tijdens de laatste koude dagen heeft een aantal skiërs zich erover beklaagd, dat de pas bij zeer lage temperaturen kan breken. Hier dus geen problemen met de treinen en de bovenleiding als het koud wordt – alleen even oppassen dat je kaartje niet breekt.

Burkaplakaat is fantasie
Ik meldde al eerder, dat de SVP een niet door feiten gehinderde campagne tegen vereenvoudigde inburgering voert. Vandaag blijkt eens te mee dat de SVP de Zwitser onnodig angst aanjaagt met posters met burka’s. Een politica heeft een beloning van 2000 frank uitgeloofd aan iedereen die een burkadragerin kan aanwijzen die aan de criteria voor de vereenvoudige inburgering voldoet. Nog niemand heeft zichzelf (of een ander persoon) gemeld.

Google
Apetrots zijn we op het feit, dat ondanks de hoge loonkosten hier te lande de firma Google een groot nieuw kantoor heeft geopend in hartje Zürich. Er kunnen 5000 werknemers komen werken. De aantrekkelijkheid van Standort Zürich wordt over meerdere kolommen geloofd en geprezen.

Puzzel
Iets voor Nederlanders in het kruiswoordraadsel. Voornaam van Carrell, vier letters.

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

Oud papier

Ik heb me lang afgevraagd waarom je makkelijker Zwitser kunt worden als je met een Zwitserse getrouwd bent. Maar nu weet ik het: het is vanwege het oud papier.

Ik bedoel daarmee deze keer niet de stoffige dossiers die de ambtenaren, belast met de inburgeringsbesluiten, van de ene stapel naar de andere verplaatsen. Ik bedoel daadwerkelijk de oudpapierinzameling. Een echte Zwitser zet zijn oud papier niet zomaar op de stoep. Van de oude kranten en andere papieren worden eerst keurige stapeltjes gemaakt. Zo keurig, dat je er een lineaal langs kunt houden. Daar gaat dan een keurig touwtje om, en pas dan mag het aan de straat. De stapeltjes zijn keuriger dan menig stapeltje inburgeringsdossiers.

Als buitenlander steek je daar karig bij af. Eerst probeer je een kartonnen doosje met je oud papier. Ziet er netjes uit. Wordt beleefd doch dringend geweigerd. Geen karton, alleen papier, merci viu mau. Dan probeer je het met dat mooie stapeltje en touwtje. Forget it. Wordt nooit zo mooi als dat van de Zwitserse buurman. Compromis: in een papieren boodschappentas. Functioneert. Maar het moge duidelijk zijn: zonder Zwitsers in je gezin krijg je nooit zomaar zo’n mooi stapeltje oud papier. Dus moet je 12 jaar hier wonen (en oefenen) voordat je een Zwitserse pas krijgt. Heb je een Zwitserse echtgenoot, dan gaat de wet ervanuit, dat die dit typisch Zwitserse klusje uitvoert, hoef je niet te oefenen en mag je al na 5 jaar een pas aanvragen.

6 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

Swing Canton

Ik woon in een Swing Canton. Dat wist ik zelf ook nog niet, maar vanochtend las ik het in mijn ochtendblad. Dat zit zo:
Een paar dagen geleden schreef ik u, dat er op 12 februari een verplicht referendum plaatsvindt over de vereenvoudigde inburgering van bepaalde groepen buitenlanders. Het is daarbij niet alleen de vraag, of een meerderheid van de stemmers “ja” zegt tegen dit regeringsplan. Omdat het een verplicht referendum is, is er ook nog een Ständemehr nodig. Oftewel: het referendum moet ook nog in een meerderheid van de kantons worden aangenomen. En daarom woon ik nu in een Swing Canton. Want kanton Solothurn is een van de kantons, waar die meerderheid waarschijnlijk een Zwänzgi op zijn kant gaat worden.

image

Het kaartje hierboven laat het nog eens zien. In de groene kantons is de bevolking veelal ruimdenkend en gaat het referendum het niet al te moeilijk krijgen. In de rode kantons is het juist lastig. Daar wonen veel oerconservatieve Zwitsers die bij dit soort referenda vaak denken in de stijl van “dat hadden we in 1291 ook niet nodig, dus stem ik nee”, of: “huh, waar gaat dit over, laat ik voor de zekerheid maar nee stemmen”. Het zijn de bergkantons, plus SVP-bolwerk Thurgau (nota bene mijn Heimatkanton, sprak hij met plaatsvervangende schaamte) en Aargau (het kanton waar ook Nancy Holten woont, dan weet u wel waarom die “tegen” zijn.).
In de grijs afgedrukte kantons staat het allemaal nog niet zo duidelijk vast. Zug is wel een conservatief kanton, maar er zit ook veel handel en de handel weet dat integratie en inburgering goed voor de economie en dus voor hun handel en wandel is. Dito voor Graubünden en Wallis met hun toerisme. En Luzern, Solothurn en Basel Landschaft zitten duidelijk op de cultuurgrens.
Kortom, mijn stem, op -of in de praktijk: een paar weken vóór, want ik stem per brief- doet ertoe. En dat voor een Zwitser die tot voor anderhalf jaar zelf buitenlander was. Laat de SVP het maar niet horen.

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized