Een jointje uit de supermarkt

In Nederland (of in elk geval Amsterdam) heb je de coffeeshop, hier heb je de Coop. Deze supermarkt verkoopt sinds een paar dagen de zogenaamde CBD- oftewel cannabissigaret. Inderdaad, een joint, gewoon uit een pakje. Het merk is Heimat – al hadden u en ik misschien eerder Holland of Amsterdam verwacht. Kostenpunt: net geen 20 franken voor een pakje van 20 stuks.

En ja, de verkoop van deze joints-uit-een-pakje is keurig legaal. De technische details ken ik als niet-roker niet, maar er zit minder dan 1% “THC” in en dat schijnt gewoon te mogen van het Bundesamt für Gesundheit.

Maar Zwitserland zou geen Zwitserland zijn als er geen uitzondering op de legaliteit bestaat. Kanton Ticino heeft eigen aanvullende wetgeving, die de verkoop zonder vergunning verbiedt. En aangezien de Coop geen kantonale vergunning heeft aangevraagd, werden gisteren diverse Tessiner Coop-filialen vereerd met een bezoekje van de kantonale politie, die de hele voorraad in beslag nam en de bedrijfsleiders “voorgelicht” heeft.

De joint-uit-een-pakje stinkt net zo Amsterdams als een gewone joint. Dat leidt tot extra problemen. Wat moet je als caféhouder doen, als iemand op je terras of in je fumoir zo’n legale joint rookt? En hoe onderscheid je dat ding van een illegale?

O ja, de persvoorlichter van Coop adviseert, deze sigajoint niet mee op reis naar het buitenland te nemen. Verstandig, heel verstandig.

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

Sponsorlauf Tag 9: Tournus – Taizé

Auch in Tournus war für die Nacht Samstag/Sonntag kaum noch ein Bett frei. Nur ein Hotel hatte noch einen Platz – mit 4 Sternen. Nun, nach der nasse, lange Wanderung war es eigentlich auch nicht schlecht, mich mal verwöhnen zu lassen.

Das Zimmer war geräumig, mit Bad und alles, was man sich so in einem Hotelzimmer vorstellt. Nur: meine Wanderschuhe waren nass. Sehr nass. Damit ich am nächsten Morgen noch laufen kann, brauchte ich dringend alte Zeitungen. Das war ja eine komische Frage, da bei der Rezeption. Wir bringen Ihnen doch gerne auch eine aktuelle Zeitung… Eh, jawohl, sie ist aber nicht zum Lesen gedacht. Erst, wenn ich meine nasse Wanderschuhe gezeigt habe, fiel das “Zwänzgi”. Zum Glück gab es auch alte Zeitungen und bald konnten meine Schuhe trocknen, während ich ins Bistrot des Hotels etwas essen ging. Es gab auch ein Restaurant im Hotel – das hatte aber eine Sterne. Da kann man kaum auf den Socken (alternative: nasse Wanderschuhe) rein gehen. Das Essen im Bistro war aber auch voll in Ordnung und ich konnte schlafen gehen während, wie gesagt, der Figaro von gestern meine Schuhe an der Innenseite anschauen durfte.

Am nächsten Morgen habe ich mich nicht beeilt. Nur 27 Kilometer gab es noch zwischen Tournus und Taizé. So um 9 Uhr war ich dann unterwegs. Die Etappe war nicht so nass und auch nicht so flach als gestern. Ein paar Hügel gab es, mit insgesamt 400-450 Höhenmeter.

20170702_085118

Die Landschaft ist abwechselnder als gestern.

20170702_091429

20170702_093508

Die Dörfer sind malerisch und es hat Schlösser.

20170702_110146

20170702_115109

Mittlerweile gibt es vertraute Ziele auf den Strassenschilder.

20170702_125613

Und dann: das letzte Stück, über die alte Eisenbahn.

20170702_131851

Noch eine Kilometer…

20170702_132018

Geschafft!

20170702_133334

Pünktlich fürs Zmittag.

Leistungen: 26,7 km, 466 Höhenmeter aufwärts 404 abwärts. Gehzeit etwa 5 Stunden.

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

Sponsorloop dag 9: Tournus – Taizé

Ook in Tournus was voor de nacht van zaterdag op zondag maar weinig accomodatie meer beschikbaar. Alleen nog een vrij sjiek hotel had een kamer vrij. Nu kwam me dat, na de lange, natte wandeling, eigenlijk niet zo heel slecht uit. Mezelf eens goed verwennen voordat ik aan de laatste etappe begin.

Ik had dan ook een ruime kamer met bad en alles wat men zich zo in een hotelkamer wensen kan. Alleen: mijn wandelschoenen waren ook kliedernat. Om daar de volgende nog enigszins op te kunnen lopen had ik dringend behoefte aan oude kranten. Dat vonden ze wel een vreemde vraag bij de receptie. Maar meneer, u kunt rustig een nieuwe krant krijgen hoor. Eh, jawel, maar het is niet om te lezen. En pas toen ik mijn schoenen omhoog hield, viel de euro. Gelukkig waren er ook oude kranten, en al gauw stoden mijn schoenen te drogen met behulp van de Figaro van gisteren terwijl ik een hapje ging eten in de bistro van het hotel. Er was ook een restaurant in het hotel, maar dat had een ster – daar kun je toch moeilijk op je sokken (alternatief: natte wandelschoenen) naar binnen. Gelukkig was de bistro ook prima van eten en drinken en kon ik lekker gaan slapen terwijl – zoals gezegd – de Figaro van gisteren mijn schoenen van binnen mocht bekijken.

De volgende ochtend heb ik rustigaan gedaan. Er waren immers nog maar 27 kilometers tussen Tournus en Taizé. Zo tegen negen uur was ik dan onderweg. De laatste etappe is minder nat en ook minder vlak dan die van gisteren. Er zijn nog wat heuveltjes te nemen en ik overbrug iets van 400-450 hoogtemeters omhoog en ook weer naar beneden.

20170702_085118

Het landschap is daarmee ook wat afwisselender dan gisteren.

20170702_091429

20170702_093508

De dorpjes zijn schilderachtig en er zijn kastelen te zien.

20170702_110146

20170702_115109

Langzaamaan komen er ook bekende bestemmingen op de borden.

 

20170702_125613

En dan komt het laatste stukje over de oude spoorlijn

20170702_131851

Nog één kilometer…

20170702_132018

Gelukt!

20170702_133334

En nog op tijd voor het middageten ook.

Statistieken: 26,7 km, 466 hoogtemeters omhoog, 404 hoogtemeters omlaag. Ongeveer 5 uur wandeltijd.

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

Sponsorlauf Tag 8: Beaurepaire-en-Bresse – Tournus

Mein Hotel in Beaurepaire liegt am Autoroute vert. Es ist mir nicht klar, warum er grün ist. Sie ist genau so hässlich als andere Autobahnen und auch die Autos stinken wie üblich.

Das Hotel ist sehr günstig und einfach. Bett, Lavabo, Wc, Douche, Stuhl. Aber der Empfang sehr nett. Sind Sie zu Fuss unterwegs? Aber die Restaurants sind alle mindestens 4 km entfernt. Essen Sie doch ein Häppchen von unserem Znacht. Und ja, um 19 Uhr: Room Service! Hätte ich gerne ein Bier dazu? Oder einen Softdrink? Nun, gegen Bier sage ich nicht gerne nein. Das Essen ist ganz einfach aber aus einem guten Herz.

Am nächsten Morgen weist sich, dass das Essen geschenkt ist. Meine Bemühungen, dafür zu bezahlen, mislingen alle. “Ich habe es Ihnen offeriert und so kommen Sie sicher noch ein nächstes Mal.”

Und dann laufe ich Richtung Westen. Ursprungliches Ziel für heute war Cuisery. Aber dort gibt es kein einziges freies Bett mehr. Deswegen laufe ich weiter nach Tournus. 7 Km extra, aber sie Etappe ist flach. Sollte gehen.

Bis Louhans geht es mehrheitlich wieder über alten Eisenbahnlinien

Man erklärt sogar etwas dazu

Lohan ist ein tolles, altes Städchen mit in der Innenstadt, wie auch in Bern, Arkaden:

Ich kaufe Zmittag beim Spar und laufe dann weiter entlang der Seille.

Die Flüsse sind verwirrend. Es gibt

  • Seine (Paris lässt grüssen)
  • Seille (von Louhans Richtung Westen)
  • Saine (da war ich vor ein paar Tagen)
  • Saône (Tournus, da komme ich dann am Abend)
  • Und in Louhans gibt es dann auch noch die Solnan und der Canal de la Sale.

Es sieht fast Niederländisch aus.

Leider ist das Wetter auch Niederländisch. Gott in Frankreich braucht dringend einen Sanitär um die Löcher in seinem Boden zu flicken. Ich laufe 21 Km im Regen.

Auch die Bauern haben genug zu tun.

Um etwa 4 Uhr überquere ich die Saône.

Und erreiche etwas später mein Hotel in der Innenstadt. Mit Bad. Sehr gut, nach dieser langen, nassen Etappe. Morgen dass Schlussstück: es ist nur noch 27 Km nach Taizé!

Leistung: 49,5 Km, 72 Höhenmeter aufwärts, 92 abwärts, Gehzeit 8:45h.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Sponsorloop dag 8: Beaurepaire-en-Bresse – Tournus

Het hotel in Beaurepaire ligt aan de Autoroute Vert. Wat dat dan ook wezen mag. Als ik er overheen loop (netjes over de brug hoor) ziet hij er net zo vies uit als elke andere snelweg en de auto’s stinken er ook niet minder om.

Het hotel is uiterst goedkoop en uiterst basic. Een bed, een wastafel, een douche, een wc, een stoel. Maar de ontvangst is allerhartelijkst. Bent u te voet? Maar de restaurants zijn allemaal 4 km verderop. Weet u, u kunt wel een hapje van ons krijgen. Waarvan, tegen 19 uur, akte. Room service. Of ik er een biertje bij wil, of iets fris? Nou, een biertje gaat er wel in. Het is een doodsimpel pastagerecht maar uit een goed hart.

De volgende ochtend blijkt dat allemaal “van het huis” te zijn, want pogingen om ervoor te betalen stranden kansloos. “Ik heb het u aangeboden en zo komt u de volgende keer nog eens.” 

En daarmee was de kous af en loop ik richting westen. Het oorspronkelijke doel voor vandaag was Cuisery. Maar omdat daar en in de directe omgeving geen enkel bed meer beschikbaar is, loop ik tot Tournus, nog zo’n 7 km verderop. Het is vrijwel vlak vandaag, dat zou moeten lukken.

Het stuk tot Louhans loopt weer grotendeels over een oude spoorweg. 

Er wordt zelfs tekst en uitleg bij gegeven.

Louhans is een leuk oud stadje met een binnenstad met arcaden:

Ik haal wat middageten bij de spar om de hoek en loop dan verder langs het riviertje de Seille (niet te verwarren met de Seine, en ook niet met de Saine, waar ik eerder deze week langs liep, en de Saône, waar Tournus aan ligt. Voor verdere verwarring: in Louhans is er ook nog het Canal de la Sale en de rivier de Solnan).

Het is haast een Nederlands landschap.

Helaas is het weer ook Nederlands, want God-in-Frankrijk is voor de derde dag op rij vergeten de loodgieter te vragen om de gaatjes in zijn bodem te repareren. De volgende 21 km leg ik dus nat af.

Ook de boeren hebben er werk mee.

Tegen vieren steek ik dan de Saône over

En bereik even later mijn hotel in de binnenstad. Met bad deze keer. En dat komt goed uit na deze lange, natte etappe. Morgen het laatste stuk: Taizé is nog maar 27 km!

Statistieken: 49.5 km, 72 meter omhoog, 92 omlaag, wandeltijd 8:45 uur.

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

Sponsorlauf Tag 7: Doucier – Beaurepaire-en-Bresse

Die Zimmer im Hotel Le Comtois sind einfach. Das kan mann vom Bar und Restaurant nicht sagen. Gestern meldete ich bereits die gute Whisky-Auswahl im Bar. Später am Abend stelle ich fest, dass das Restaurant mindestens so gut ist. Aufmerksamkeit für den einsamen Wanderer: “Weil Sie alleine sind, können Sie gerne den Tisch beim Fenster nehmen. Dann haben Sie Aussicht zum Garten.” Nicht, dass das Essen Grunde gibt, in den Garten zu schauen. Der etwas höhere Aufpreis für den formule demi-pension zahlt sich aus. Es kommen viele feine Sachen auf meinem Teller.

Auch das Zmorge (bei Bedarf um 7:30, auch wenn es eigentlich ab 8 ist, mit Wanderern wird hier gerechnet!) ist absolut ok. Ich organisiere Euro beim Geldautomat vis-à-vis und Zmittag beim Beck nebenan und dann geht’s los auf Beaurepaire-en-Bresse!

Die erste Kilometer verlaufen ereignislos. Manche Kühe sind sehr an Wanderer interessiert

Aber dann: ein Schild.

Gibt es eine alte Eisenbahn hier?

Das war einmal ein Bahnhof

Und die Bahnhofstrasse gibt es auch noch

Und ein Veloweg über die alte PLM-Bahnlinie Lons – Champagnole. Und mein Weg geht über Lons!

Es ist ein ganzes Projekt

Und die EU hat sich beteiligt… wäre Schade, es nicht zu nützen, oder? Ich organisiere mal einen Extrazug:

Die SBB begrüsst Sie! Les CFF vous souhaitene la bienvenue!

Ruhig wandern

Überflüssige Höhenmeter wurden bereits lange her entfernt.

Sogar Tunnel gibt es

Mit Bewegungsmelder. Sobald ich reinkomme, schaltet das Licht an. Mal gut, denn die Tunnel sind kurvig und teilweise über eine Kilometer lang.

Ausserhalb der Tunnel wird es langsam flach.

Fast überall.

In Lons-le-Saunier fängt es an, zu regnen. Und die Regen begleitet mich nach Beaurepaire. Auch teilweise über alten Bahnstrecken. Aber wegen der Regen ihne Fotos.

Sagen wir es mal so, das meiste Wasser ist neben mir gefallen.

Leistungen: 41.1 km, 239 Höhenmeter aufwärts, 561 abwärts. Gehzeit etwa 7:30h.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Sponsorloop dag 7: Doucier – Beaurepaire-en-Bresse

De kamers in hotel Le Comtois zijn eenvoudig doch simpel. Dat kan niet van bar en restaurant gezegd worden. Gisteren wees ik u al op de verfijnde collectie Schotse whisky’s. Later op de avond stel ik vast dat het restaurant minstens zo goed is. En ook hier aandacht voor de eenzame wandelaar: “omdat u alleen bent, dacht ik, dat u maar het beste aan het grote raam gaat zitten, dan heeft u uitzicht op de tuin”. Waarbij gezegd moet worden dat het eten geen enkele aanleiding geeft om naar buiten te kijken. De toeslag voor de formule demi-pension is hier wat hoger dan in Mouthe, maar ik krijg dan ook allerlei spannende lekkere hapjes voor mijn neus.

Ook het ontbijt (op verzoek om half 8, normaal pas vanaf 8 uur – maar als wandelaar heb ik blijkbaar een traitd’union voor) mag er wezen. Ik regel europese contanten bij de geldautomaat tegenover en een lunchpakket bij de bakker daarnaast en dan is het òp naar Beaurepaire-en-Bresse.

De eerste kilometers verlopen völlig ereignislos. Afgezien van wat koeien die buitengewoon veel belangstelling voor mij lijken te hebben.

Maar na een tijdje zie ik een bordje:

Loopt hier een oude spoorlijn?

Er is hier wel iets dat op een oud station lijkt…

En er is een stationsstraat…

En een fietspad over de oude PLM-spoorlijn Lons-le-Saunier – Champagnole. Laat ik nu net naar Lons le S. moeten…

Het is een heel project

En de EU heeft er een bom duiten in gestoken. Zonde om daar geen gebruik van te maken. Ik leg meteen een extra-trein in:

Die SBB begrüsst Sie / les CFF vous souhaitent la bienvenue!

Dat is lekker rustig lopen. En omdat het een spoorlijn geweest is loopt het redelijk vlak zodat ik goed opschiet.

Alle overbodige hoogtemeters zijn anderhalve eeuw geleden netjes verwijderd.

Er zitten zelfs tunnels in.

Met bewegingsmelder. Zodra je binnenkomt, gaat het licht aan. Handig, want een enkele tunnel is meer dan een kilometer lang en vrijwel allemaal hebben ze bochten.

Buiten de tunnels is te zien dat het landschap langzaam toch wat vlakker wordt.

Al is dat nog niet overal zo.

In Lons-le-Saunier begint het te regenen en de regen zal me begeleiden tot Beaurepaire. Van dat stuk, deels ook over oude spoorlijnen, dus geen foto’s.

Gelukkig viel het meeste naast me, zullen we maar zeggen.

Statistieken: 41.1 km, 239 hoogtemeters omhoog en 561 omlaag. Looptijd ca. 7 1/2 uur.

4 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized