Muilkorfplicht

Het is een lang omstreden punt geweest in Zwitserland: de verplichting om mondkapjes in het openbaar vervoer te dragen. Vanaf maandag is het dan toch zover. In trein, tram, bus, boot, kabelbaan en andere openbare middelen van vervoer is een mondkapje verplicht. Uitzondering: je mag het mondkapje af doen om te eten of te drinken. Er wordt daar van het gezonde mensenverstand uitgegaan: je hoeft niet bij elk hapje of slokje je mondkapje af en op te doen.

Het moge duidelijk zijn dat de restauratierijtuigen van de SBB in populariteit zullen stijgen: voor een handvol Zwitserse foppen krijg je een drankje en kan je dat mondkapje afzetten. Maar daar wilde ik het niet over hebben – al schrijf ik dit terwijl ik van een biertje in het restauratierijtuig op weg naar huis geniet. Zonder mondkapje, want bier door een rietje…

Het is erg merkwaardig hoe men tot de muilkorfplicht in het OV kwam. Eigenlijk was Zwitserland voorbeeldig op weg. Het aantal infecties en het aantal patiënten met “Corona” op de IC was laag, veel lager dan bijvoorbeeld in Nederland. De regering nam een – laten we zeggen – moedig besluit en liet veel Coronabeperkingen varen. De kantons konden zelf beperkingen opleggen als ze dat nodig vonden.

Al gauw bleek dat het aantal besmettingen weer toenam. De belangrijkste bron waren clubs en discotheken die weer open mochten. Hoewel er “registratieplicht” was, bleek dat in sommige gevallen een wassen neus: mensen die al “ingedronken” waren, zetten simpelweg “Donald Duck” als naam en “Duckstad” als woonplaats op de registratielijst. Overigens: sommige clubs deden het wél goed en controleerden de persoonsgegevens wél zoals het hoort. Desondanks: al gauw was Zwitserland weer terug op meer dan honderd besmettingen per dag – een groot deel daarvan was terug te voeren op één party-animal dat besmet was en in een weekend meerdere discotheken bezocht.

Door de toename van het aantal besmettingen – zoals gezegd: hoofdzakelijk vanwege de opening van clubs en discotheken – kwam dan uiteindelijk het draagvlak voor de muilkorfplicht in het OV. Niet dat OV en discotheken veel met elkaar te maken hebben – maar besluitvorming gebeurt vaak vanuit de buik en niet vanuit het hoofd.

Aanvankelijk probeerden de kantons de plicht zelf in te voeren. Belachelijk – in een ritje van Olten naar Bern passeer ik in 26 minuten vier of vijf kantonsgrenzen. Gelukkig kwam de regering tot het inzicht dat een nationaal besluit zinvoller is dan een bonte schakering van regelingen in het OV per kanton. Het doet er eigenlijk niet toe of dat een muilkorfplicht is of niet. Landelijk geregeld is goed geregeld voor het OV.

Plaats een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: