CNL Blues

Ik heb de CNL blues. Natuurlijk, u heeft mij veel horen mopperen over de vertragingen van deze trein. Maar toch…

Het was een vakantietrein. De reis is met een nachttrein al deel van de vakantie. En op de terugreis was de nachttrein een verlenging van je vakantie. De terugreis begon eigenlijk pas na het uitstappen in Arnhem, Utrecht of Amsterdam.

img_20161210_224644Het was een sollicitatietrein. In 2009 reisde ik ermee naar Basel. Een éénpersoonsslaapcoupé met eigen douche en toilet, zodat je de volgende ochtend knap op het gesprek verschijnen kunt. De conducteur vroeg ’s avonds of ik naar Basel Bad of naar Basel SBB wilde. SBB. “Ausstieg SBB” schreef hij op mijn ticket. Dat kwam uit: het sollicitatiegesprek was bij de SBB en ik werd inderdaad aangenomen.

img_20161210_224615Het was een verlovingstrein. Op 1 juli 2009, nadat we in Olten alles in orde gemaakt hadden om ons huis te gaan kopen, reisde Annina nog een stukje mee met de nachttrein waarin ik terug naar Nederland zou gaan. Dat mocht officieel niet, maar het treinpersoneel kneep vaak een oogje dicht. Ergens tussen Zürich en Basel heb ik haar ten huwelijk gevraagd.

Het was een familietrein. Janneke reist van baby af aan met ons mee in de nachttrein. Het laddertje op en af klauteren is het allerleukste. Ontbijten in je pyjama ook, vooral als je de conducteur zelf mag gaan vragen of hij het ontbijt wil brengen.

Het was een uitslaaptrein. Vooral als er vertraging was. En ze brengen ontbijt op bed.

Het was een borreltrein. Ofwel je kocht het bij de conducteur, ofwel je bracht het zelf mee. Knus in je eigen coupé, of, later, toen Janneke meereisde en sliep, stilletjes in het gangpad. In de vroegere jaren reed er ook nog een bar-restaurant mee. Eerst lekker eten in het restaurant en dan een afzakkertje nemen in de bar.

Het was een trein waarop bezuinigd werd. Op een gegeven moment bestond het ontbijt alleen nog maar uit een muffin. Dat was zelfs de Sparfuchse bij DB te veel, want er kwam later in elk geval weer brood bij het ontbijt.

Het was een “er-is-ook-altijd-wat”-trein. Boom op de rails. Een goederentrein vlak voor je die de bovenleiding naar beneden trekt van het enige grenstraject met bovenleiding waar ProRail geen werkzaamheden heeft. Het sneeuwt en de lok kan de trein de berg niet optrekken. Enzovoort.

Het was een trein van improvisaties. Veel nachttreinpersoneel was er door alle “er-is-ook-altijd-wat”-jes ervaren in . Er viel dus ook veel te regelen. Bij een omleiding vanwege werkzaamheden viel, met de juiste vriendelijke opmerking, een stop in Venlo te regelen, zodat we drie uur eerder op onze bestemming konden zijn.

We hadden er, ook door het ogenschijnlijk bewuste wegpest-beleid dat DB de laatste twee jaar tegen de trein voerde, een haat-liefde-verhouding mee. Maar de liefde voor de nachttrein overheerste.

CNL-blues. De Oostenrijkers maken de komende dagen een begin met hun nieuwe nachttreinen, de Nightjet. Vanavond zagen we in Basel al ÖBB-rijtuigen in de nachttreinen naar het oosten van Duitsland. Laten we hopen dat de nachttrein Zwitserland-Nederland toch weer terugkomt, als de Oostenrijkers voldoende ligrijtuigen hebben weten te bestellen. Want gelukkig ziet de ÖBB de nachttrein wél zitten.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s