Schaapjes en hakenkruizen

Komende zondag zijn er, zoals oplettende lezertjes al wisten, weer Abstimmungen. Ten minste twee van de onderwerpen leiden tot hoog oplopende emoties in het hele land.

Ten eerste is daar de discussie over de volgende Gotthardtunnel. Daar vertelde ik u al eerder over. Hoewel het een vrij zakelijk onderwerp is (er komt een extra tunnel of niet), worden de discussies met soms wel erg onzakelijke argumenten gevoerd. Zo beweren voorstanders van de tweede tunnel, dat de tweede buis vooral nodig is voor de veiligheid. Toegegeven, de huidige tunnel met tweerichtingverkeer leidt af en toe tot gevaarlijke situaties. Het gaat dan vooral om het op de andere weghelft geraken van een voertuig. De tegenstanders van de tunnel kwamen eerst met de meest fantastische technische hardware-oplossingen (zoals een scheidingsmuurtje tussen de twee rijbanen, dat omlaag kan gaan op het  moment dat er in noodgevallen een ambulance of brandweer midden tussen de beide stilstaande verkeersstromen moet rijden). Onder de streep moet je vaststellen, dat met geen van beide argumenten goed nagedacht is over de toekomst. De tweede tunnelbuis kan op zijn vroegst in 2030 klaar zijn – daarna moet de eerste tunnelbuis dicht om gesaneerd te worden. Al met al gaan de veiligheidsargumenten dus pas op vanaf ongeveer 2035. Tegen die tijd zijn navigatie- en autocruisesystemen in auto’s zo ver gevorderd, dat het genoemde veiligheidsgevaar door slimme softwareoplossingen al lang niet meer bestaat. Er zijn dan miljarden geïnvesteerd in een probleem dat al op een andere manier is opgelost – en bovendien niet alleen in die ene tunnel werkt. Exit veiligheidsargument voor de tweede tunnel.

Veel emotioneler gaat het toe bij de Durchsetzungsinitiative (DSI) van de SVP. Aan de verfoeilijke propaganda van de SVP zijn we in Zwitserland inmiddels gewend (wat de propaganda niet minder verfoeilijk maakt), maar inmiddels zijn ook de SVP-tegenstanders wakker geworden. Bij de Ausschaffungsinitiative van een paar jaar geleden werd nauwelijks een nee-campagne gevoerd. In het nee-kamp dacht men -ten onrechte- dat het volk toch niet zó dom kon zijn om hier in meerderheid “ja” tegen te zeggen. Inmiddels weten we beter: de SVP-propaganda was geslepen en hield het volk in meerderheid te dom om de Ausschaffungsinitiative naar de prullenmand te verwijzen.

Bij de DSI is er dan ook een intensieve nee-campagne opgezet. Zelfs de SVP is het opgevallen en die speelt nu Calimero door te klagen dat het “iedereen tegen de SVP is”. Klopt. Politieke partijen, NGO’s, belangenorganisaties, behalve de SVP is er nauwelijks een club te vinden die de DSI ondersteunt. SVP-partijstrateeg Blocher roept, in een laatste vlaag van verstandsverbijstering, zelfs: “Alle sind gegen die Mehrheit des Volks”, wat vreemd is, want als iedereen tegen is, kan er geen meerderheid voor zijn. Natuurlijk doelt Blocher bij “Alle” op de zijns inziens bestaande “politieke elite”. Blocher polariseert graag. Zijn partij zou een splintergroepering zijn, als hij niet zou polariseren.

Begin deze week kwam het nee-kamp met een volgende stap in de campagne. Een Zwitserse vlag, waarbij het bekende witte kruis in een hakenkruis was veranderd. Grote verbijstering bij de SVP. De SVP is toch een al meer dan honderd jaar oude, gerespecteerde, keurige partij? Het zijn toch geen nazi’s? Het zijn toch geen racisten?

Ik zal de laatste zijn, die beweert, dat iedereen die ja stemt op het DSI een nazi of een racist is. En het is maar de vraag of de nee-campagne met het hakenkruis wel zo gepast is. Nee, de campagne van de SVP met een wit schaapje dat een zwart schaapje het land uittrapt, is geen haar beter. Maar de SVP is dan ook niet het schoolvoorbeeld van sympathieke campagnes. Overigens wel van zeer effectieve en zeer massale propagandacampagnes. Wat dat betreft is er wel degelijk een overeenkomst met Duitsland “toentertijd”.

De motivatie van het nee-kamp voor deze ongewoon scherpe campagne werd misschien nog wel het beste omschreven in een bericht van de Tagesanzeiger, gisteren. Nee, natuurlijk betekent het Kreuz mit Haken niet, dat elke SVP’er per definitie een nazi of een racist is. Wel wijst de campagne op de vergelijking tussen wat zich in de 20’er en 30’er jaren in Duitsland afspeelde en wat er nu in Zwitserland – natuurlijk tegen een andere achtergrond en hopelijk ook niet met dezelfde gevolgen als toen – speelt en dreigt te gaan spelen.

Net als destijds in Duitsland is de SVP nu in Zwitserland bezig om stap voor stap, zorgvuldig gepland en overlegd, met behulp van democratische processen bepaalde grondrechten van de democratische rechtsstaat af te schaffen. En de vraag is, of je de democratie wel mag gebruiken om democratie buiten werking te stellen. Nadat dat in Duitsland was gebeurd, waren de gevolgen niet meer te overzien.

De SVP begon al een tijd geleden met het anti-minaretten-initiatief. Minaretten bouwen mag sindsdien niet meer in Zwitserland. Je mag overigens wel een precies op een minaret lijkend torentje op je huis bouwen. Het mag ook op een kerk of synagoge. Alleen op een moskee mag het niet. Dat is meten met twee maten en dat was het begin.

Vervolgens kwam de Ausschaffungsinitiative. Buitenlanders die voor bepaalde misdrijven veroordeeld worden, moeten volgens de SVP een minimumstraf opgelegd krijgen door de rechter, namelijk de Ausschaffung. In het Nederlands: verbanning. Het gaat er dus niet om dat buitenlanders in bepaalde ernstige gevallen het land uit kunnen worden gezet door de rechter (dat is al de huidige praktijk, en daar zijn maar weinig mensen op tegen, al heeft iedereen een andere lijst criteria voor wat “bepaalde ernstige gevallen” zijn), maar dat de rechter dit moet doen. Dat is tegen het principe van de rechtstaat, dat de rechter uiteindelijk oordeelt over de strafmaat en daarbij de specifieke situatie van de verdachte moet laten meewegen. Het is dan ook vooral dit onderdeel van de initiatieftekst, dat door de regering anders is geïmplementeerd dan door de SVP gewenst. Vandaar nu dus de Durchsetzungsinitiative, waarbij de SVP wederom verbanning als minimumstraf eist voor bepaalde misdaden die door buitenlanders worden begaan.

De SVP weet heel goed waar het over gaat. Er is namelijk nog een andere Zwitserse wet die een minimumstraf voorschrijft: het Rasergesetz. Dat stelt dat de rechter bij zeer ernstige snelheidsovertredingen een minimumgevangenisstraf van een jaar dient op te leggen. SVP-hardliner Walter Wobmann, een fervent motorrijder, heeft zich al op hoge poten beklaagd over deze (inderdaad) oneerlijke wet. Maar buitenlanders die iets fout doen, die moeten eruit, vindt Wobmann. Altijd.

De DSI is dan ook niet het einddoel van de SVP. Er staan al lang weer nieuwe initiatieven op het programma en de SVP verzamelt vanaf 10 maart weer vlijtig handtekeningen, mede dankzij een miljoenenbudget dat niet anders dan door SVP-Godfather en miljardair Blocher ter beschikking kan zijn gesteld. Het gaat dan om een volgende stap: Zwitsers recht moet boven het internationale recht komen te staan. Het gaat de SVP niet zozeer om de internationale verdragen an sich, maar vooral om de internationale rechtspraak die daaruit volgt, bijvoorbeeld door het Europese hof voor de mensenrechten in Straatsburg. Het zou in de praktijk betekenen, dat Zwitserland alle uitspraken van internationale gerechtshoven naast zich neer zou kunnen leggen. Ook daarbij verandert er wat aan de grondrechten: de SVP is blijkbaar niet bereid om de Zwitserse rechtspraak te laten toetsen door internationale rechters. Anders gezegd: de SVP wil met haar initiatievenmolen haar gang kunnen gaan en daarbij niet op de vingers worden gekeken door het buitenland en niet gehinderd worden door lastige afspraken met andere landen. De SVP roept altijd heel hard dat de DSI ook goed is voor goedwillende buitenlanders. Immers, als je niets te verbergen hebt, mag je blijven. Dat zou toch ook voor het Zwitserse rechtsysteem moeten gelden: als er niets te verbergen valt, heb je van een internationaal gerechtshof niets te vrezen.

Het is duidelijk waar de SVP heen wil: een dictatuur van de meerderheid, ten koste van de minderheid en niet gehinderd door principes van nationale en internationale rechtspraak en rechtsorde. Dankzij de Blochermiljarden kan via directe “democratie” ten minste 50,01% van het volk gemanipuleerd worden om het land zo in te richten als de SVP het wil en zonder rekening te houden met de overige 49,99%. Zo kan democratie niet functioneren.

 

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder De SVP en racisme, Democratie, Grensperikelen, Politiek, Typisch Zwitsers, Veiligheid

2 Reacties op “Schaapjes en hakenkruizen

  1. Ik lees graag het vervolg bij jou.

    Vriendelijke groet,

  2. Hm, ben benieuwd hoe dit afloopt morgen. Ik ben zowel Nederlandse en heb sinds een aantal jaar de Zwitserse nationaliteit. Dat betekent dat ik ook mag stemmen hier. Het zal je niet moeilijk zijn te raden wat ik NIET gestemd heb 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s