De Grote Reis 19: Fanny, Maxime en Gatineau Park

De trein rijdt zelfs min of meer op tijd en bij de laatste stop voor Ottawa ziet het er zelfs naar uit dat we Ottawa precies op tijd kunnen bereiken. We hebben echter niet gerekend met het enorme tempo waarmee in Noord-Amerika een trein een station mag binnenrijden en noteren derhalve toch +7. Niettemin: een vertraging van Europees formaat.

Vertrekstaat Ottawa

Vertrekstaat Ottawa

Het station van Ottawa is schattig. In Europa zijn waarschijnlijk alleen Athene en Tirana hoofdsteden met een kleiner station. De dienstregeling past op een bierviltje en ook op een foto.

Aan het loket vragen we hoe het allemaal werkt met buskaartjes in dit dorp. Nee, dit is een station, u kunt hier nergens buskaartjes krijgen, is het eerste, default-Noord-Amerikaanse antwoord. We moeten dus contant op de bus betalen en dat moet, naar angelsaksische traditie met correct change. Maar de lokettiste is wel zo vriendelijk om meteen aan te bieden, geld te wisselen.

Met gepast geld rinkelend in de hand begeven wij ons dus op weg naar het Ottawaanse OV. We staan voor een bijzonder ingewikkelde opgave, want we moeten eerst met het OCTranspo, het vervoer in het Engelstalige Ottawa, mee – en daarna overstappen op STO, het vervoerbedrijf van het Franstalige Gatineau. Gelukkig had STO een Planibus op haar website, een soort geavanceerde reisplanner. Het kost veel onwelvoeglijke naamwoorden om in de Planibus het gewenste aankomst- en vertrekpunt in te voeren, maar als dat eenmaal gelukt is heb je ook een reisadvies waar ze bij 9292 de vingers aflikken. Daar komt bij dat OCTranspo gebruik kan maken van een ongekend fenomeen op het Noordamerikaanse continent: een vrije busbaan die door de hele stad heen loopt.

Daar komen eerst een heleboel paardentrams voorbij (tja, met het opschrift “Hors Service” vraag je erom…) en uiteindelijk toch ook een bus die wel ergens heen gaat en zelfs de kant op waar wij ook heen willen. De buschauffeur heeft een probleem met het afgeven van zijn transfers (overstaprecht: je krijgt namelijk geen kaartje als je betaalt en met de transfer kun je op de volgende bus laten zien dat je wel degelijk hebt betaald) en dus mogen we voor niets mee.

Volgens de Planibus moeten we op MacKenzie King uitstappen. Dat lukt prima, maar dan krijgen we de instructie om into Rideau Center towards Rideau Street te lopen. We lopen nu inderdaad een groot winkelcentrum binnen, dat blijkbaar als een soort taalgrens fungeert tussen de OV-systemen van Ottawa en Gatineau. Bij het binnenkomen is er meteen al een man die ons aanspreekt: waar we heen moeten. De jeugdherberg? Nee, de Franstalige bus 38. Ah, dan ben je hier goed, loop maar door, you’ll find your way. Het winkelcentrum blijkt best groot te zijn en even later staan we voor de VVV, die we van wat foldertjes beroven en meteen ook vragen of we wel goed lopen. Jawel hoor, hier naar beneden en bij de Sterrendollars het winkelcentrum uit, dan kom je er wel.

Dat blijkt inderdaad het geval: we komen nu op een straat die uitpuilt van de bussen. Ook daar worden we netjes aangesproken door een reizigster: waar wij dan wel helemaal naartoe willen. We laten de resultaten van de Planibus zien: ah, ja, dan ben je hier goed. Je moet contant betalen bij de bus, 3 dollar 55 (dat is 25 cent duurder dan de Engelstalige bus, toch jammer dat die man problemen met zijn transfers had, want die zijn ook over de taalgrens geldig), en je staat bij de goede halte. Van stomme verbazing gaan we meteen netjes in de queue voor de bus staan (de Franadezen vormen waarschijnlijk de enige Franstalige gemeenschap op aarde die zich in een queue opstelt), die tien seconden later komt aanrijden – op de seconde op het door Planibus voorspelde tijdstip. De Société de Transport de l’Outaouais (eigennamen mogen niet bij scrabble, maar anders…) beschikt niet over de prachtige vrije busbaan van de OCTranspo maar rijdt ons dwars door de binnenstad van Ottawa, die meteen een paar prachtige gebouwen laat zien. Na voor de deur van het Canadese Binnenhof langs te zijn gereden, steken we de rivier over (de brug is gerepareerd…) en komen we in Gatineau. Dit wordt slechts door de rivier gescheiden van Ottawa, en de rivier dient meteen als gemeente-, kantons- en taalgrens. In de bus is alles in het Frans (met uitzondering van de health and safety instructions/instructions de la sanité et de la sécurité, die waarschijnlijk vanwege een wettelijke verplichting tweetalig zijn aangebracht – net als overigens in het Engelstalige landsdeel). We vragen de chauffeur netjes of hij ons een seintje wil geven bij de door Planibus geadviseerde halte Saint-Joseph-René-Marengère maar letten ondertussen ook zelf goed op. Deze bus heeft namelijk geen mademoiselle automatique die de haltes afroept en ook geen displays. Achter ons worden we in het Engels aangesproken: you seem to be lost, where do you want to go to? Dat valt reuze mee hoor, wij willen naar Saint-Joseph-René-Marengère en de chauffeur heeft beloofd het te zeggen als we daar zijn. Dat doet de goede man inderdaad vijfentwintig seconden later en de bus geheel stupéfait achterlatend  verlaten wij het voertuig. Toeristen die ergens met het OV naartoe willen en daar ook nog succesvol aankomen schijnen een zeldzaamheid te zijn.

Wij staan inderdaad op de Boulevard Saint-Joseph en achter ons is de Rue René Marengère. Planibus levert ons zelfs een wegbeschrijving-voor-dummies om naar onze uiteindelijke bestemming te lopen. En nauwelijks een uur na aankomst op station Ottawa bellen wij aan bij Gîte Fanny et Maxime.

Fanny et Maxime

Fanny et Maxime

De eigenaresse herkent een wit kruisje op mijn rode T-shirt: vous êtes les Suisses. Ze herinnert zich mijn pogingen om Frans te spreken. Ze had eigenlijk nauwelijks verwacht dat we er zouden komen zonder auto, want het is verschrikkelijk moeilijk te vinden met het OV, toch? Nou, eigenlijk valt dat wel mee. De reisinformatie is op orde en verder zijn de reizigers ook bijzonder behulpzaam, we zijn er min of meer rechtstreeks naartoegereden en –gelopen. Ah, dat zal dan wel, en ze schakelt over op andere thema’s, zoals kamersleutels en ontbijttijden. Mijn gestuntel in het Franadees heeft resultaat gehad: we hebben een mooie kamer met een reusachtige badkamer die je in het Engelstalige deel met behulp van Franse leenwoorden als ensuite facilities zou hebben beschreven.

We krijgen het advies, in La Station te gaan eten en we kunnen u adviseren, Canadese etensadviezen op te volgen. Ook hier hebben we weer heerlijk gegeten. Het ontbijt de volgende ochtend, op het terras (het is warm, en we zijn bij met onze chambre climatisée), is overigens ook prima. En dan gaan we op pad. Doel: Gatineau Park, dat maar een klein stukje lopen van onze B&B ligt.

We maken kennis met het verkeer in Québec en stellen vast, dat dat absoluut Franse invloeden heeft. Zelfs in Frankrijk zelf staat er volgens mij gewoon STOP op deze borden…

Het park is van Canadees formaat, en te voet komen we er maar een klein stukje in. Maar ver genoeg om het Mackenzie King Estate te gaan opzoeken. Dat is het voormalige buitenverblijf van president Mackenzie King, die het land 22 jaar bestuurd heeft. Hij heeft zijn buitenverblijf later aan Canada geschonken. Het is een goede tien kilometer lopen en dat maakt het tot een mooie dagtrip.

Park met snelweg

Park met snelweg

Op het park zijn ook uitspraken van Belgische komieken van toepassing. Kijkt u maar naar deze foto: als ze in Canada een bos vinden, trekken ze daar direct een baan door. Dan hebben ze weer twee bossen… maar afgezien van deze onvolkomenheid hebben we een heerlijke wandeling. Lekker door de bossen, want het is in de zon verschrikkelijk warm. En onderweg zien we regelmatig eekhoorntjes in allerlei kleuren (grijs, rood, zwart).

In het Estate van meneer King is nu een theehuis gevestigd. We gaan er lekker zitten maar bestellen huisgemaakte ijsthee en een scone – voor warme thee is het veel te warm. Vlak bij ons zit een echtpaar van middelbare leeftijd met een fototoestel te spelen. Ik vraag of ze graag een foto van hun tweetjes willen, ja, dat zou leuk zijn, dus maak ik de foto en raken we met ze aan de praat. Het is een heel gezellig gesprek over binationale huwelijken (zij zijn canadees/amerikaans) en andere koetjes en kalfjes. Als ze hebben afgerekend nemen ze afscheid met de mededeling dat we ons over onze rekening geen zorgen hoeven te maken, die is betaald – welcome to Canada, welcome to my country! We krijgen allebei nog een dikke zoen en weg zijn ze!? En de rekening blijkt inderdaad betaald te zijn.

Estate

Estate

We bekijken het estate. Het is mooi aangelegd maar heeft ook wel rare dingen. Zo heeft King een ruïne van een abdij laten bouwen. Splinternieuw. Jawel, een ruïne, u leest het goed.

Op de weg terug zien we ineens een jong ree de weg oversteken. Het loopt het bos in naar een open plek en daar treffen we ook de moeder van het dier aan. Het jong aarzelt geen ogenblik en begint te drinken. Ik heb er een foto van gemaakt, maar zoals dat gaat met foto’s is er nauwelijks iets van moeder met kind te zien. Vergaapt u zich maar aan die groene foto op mijn facebook-account als u een zoekplaatje wilt.

We worden op de weg terug nog door een stevige onweersbui getroffen. Bij één van de regenbuien kunnen we nog schuilen in een bushokje, maar bij de tweede bui zijn we op een weg waar de bushaltes geen hokjes hebben (kom kom, STO, dat kan beter!) en we worden dus even flink opgefrist. Dat geldt ook voor de rest van Gatineau en dat is wel lekker.

Zelf brood grillen

Zelf brood grillen

We eten bij een Italiaan die een gebakkenbroodbuffet heeft: bij elke bestelling kun je zelf naar het buffet om brood te nemen (vier soorten), te besmeren (vier soorten boter) en te grillen.

Het eten is al weer heerlijk, zoals eigenlijk vrijwel altijd in Canada. Thuisgekomen: moe, moeie voetjes na 25 kilometer in de smorende warmte. Dus nog een stukje bloggen maar dan gauw naar bed!

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Reisverslagen, Reizen

Een Reactie op “De Grote Reis 19: Fanny, Maxime en Gatineau Park

  1. Marco

    Wat een heerlijk verslag weer!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s