De grote reis 1: Charles de Gaulle

Eindelijk is het dan 12 juli. De koffers zijn gepakt en zo staan we dus met zijn tweetjes op het centrale knooppunt van Zwitserland: station Olten. In Basel stappen we over naar Parijs. De TGV verbetert zich ten opzichte van de vorige keer: we rijden voor de verandering eens netjes op tijd. Wel zitten we natuurlijk aan een Frans raam. Annina bekijkt dan ook al snel de wereld aan de binnenkant van haar ogen. Ik lees een krantje en doe ook een dutje. Opvallend: het tijdschrift van TGV Lyria bevat geen plattegrond van de metro van Parijs.

Métro de Paris?

Métro de Paris?

Eerst dacht ik dat het dit affiche was, maar dat blijkt iets van een kunstfestival in Nyon te zijn.

In Parijs worstelen we ons door de avondspits heen. Eerst de RER A, dan de RER B en zo staan we 45 minuten later op Aéroport-Charles-de-Gaulle-Terminal-1-3. Dat is een voetgangeronvriendelijk oord, en het is ingewikkeld om de instructies over de hotelbussen te snappen. Gelukkig is er een CDGVAL, wat een navette is. Dat kennen we nog van Nice. Navettes zijn fijn, ze lossen je vervoerprobleem op zonder vragen te stellen en brengen je in het “systeem”.
Inderdaad vinden we na gebruik van het navette zonder problemen en met behulp van voor Franse begrippen overvloedige bewegwijzering hotel Pullmann.
Aan de receptie ervaren we dat navettes niet symmetrisch zijn: in de richting luchthaven worden we geadviseerd gebruik te maken van de hotel courtesy bus shuttle die een kwartierdienst blijkt te leveren.
De Franse hotelbeoordelaars hebben flink met sterren gestrooid. Vier is best veel voor een doodgewoon hotelkamertje waar overigens ook niets echt mis mee is. Maar de belangrijkste basics zijn dik in orde: het bed is absoluut voortreffelijk. Groot (en we zijn in Frankrijk!), niet te zacht, niet te hard, fijn dekbed. Zeker de vier sterren waard. Ondanks dat we vol uitzicht hebben op Terminal-1 en de vliegtuigen levensgroot voor ons hotel heen en weer vliegen (een vreemd soort volière, zo voelt het), hoor je daar niks van: voortreffelijke geluidsisolatie. Uit het glas in de ruiten fabriceert een opticien dan ook makkelijk brilleglazen met 15 dioptrie of meer.
Ook de prijs van het ontbijt is minstens vier sterren. Het is van het type “If you want to know the price of the breakfast, this is not the breakfast for you, Sir”. Vijfentwintig euro, met toeslag voor cornflakes (5,50) en een eitje (8,50). Dat doen we dus niet, tenzij Griekenland, Spanje, Italië èn Portugal vannacht ineens failliet gaan en de euro in één klap 80% minder waard wordt. Acht-vijftig voor een eitje, dat durft zelfs de meest doortrapte Zwitserse hotelier niet te vragen.
’s Avonds is het restaurant wel redelijk geprijsd. We zitten lekker te tafelen, Annina neemt na het eten nog een duik in de piscine en dan gaan we lekker snurken.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Reisverslagen

Een Reactie op “De grote reis 1: Charles de Gaulle

  1. Willem-Jan

    Het affiche is van Paleo, het grootste muziekfestival van Zwitserland, maar in ieder geval van de Romandie (210.000 bezoekers in 6 dagen tijd) en waar ik net 5 van de 6 laatste avonden en nachten verbracht heb.
    “If you want to know the price of the breakfast, this is not the breakfast for you, Sir” LOL!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s