Shopping? Leave him here

Vandaag heb ik een bezoek gebracht aan twee IKEA’s. Een goede reden om een verhaal te schrijven over het feit dat je mensen kunt indelen in jagers en verzamelaars.

Jagers lopen snel en doelgericht door een winkel. Ze halen wat ze nodig hebben, zetten dan direct koers naar de kassa en verdwijnen zo gauw als mogelijk. Verzamelaars halen ook de dingen die ze nodig hebben, maar speuren daarnaast de hele winkel (of, nog liever, het hele winkelcentrum) af naar andere dingen die misschien leuk zijn. Kopen hoeft niet, mag wel. De weg is het doel, niet het middel. Jagers zijn meestal mannen. Mannen zijn ook meestal jagers trouwens. Net zo zijn vrouwen meestal verzamelaars en verzamelaars meestal vrouwen.

IKEA dus, vandaag.

IKEA is een winkel voor verzamelaars. Overal in het grote blauwe labyrint staan kleinere en grotere stellingen, kasten en manden waarmee de Zweden hopen het “hee, dat is ook leuk”-effect op te wekken, je op nieuwe ideetjes te brengen en zodoende de omzet te verhogen. Je ziet het meteen als een jager en een verzamelaar door de IKEA labyreren. De jager loopt enkele tientallen meters vooruit, en de verzamelaar roept hem (zelden haar) zo af en toe terug om de mening te vragen over iets wat niet op het boodschappenlijstje staat maar soms (soms ook niet) wel zinvol, leuk of nuttig is. Andersom probeert de jager de verzamelaar ertoe te verleiden het IKEA-parcours zo snel mogelijk af te leggen, bij voorkeur ook de shortcuts te gebruiken en via een zo recht mogelijke lijn naar de uitgang te lopen.

Als u mij kent, dan weet u dat ik op zijn zachtst gezegd geen verzamelaar ben. IKEA is dan ook een moeilijke winkel voor mij. Het gaat niet om de producten. Zo ben ik uiterst tevreden over onze Kivik bank en de Bärda laptopstandaarden die prachtig op de leuningen van de Kivik passen en zo weer bijzettafeltjes uitsparen. En vandaag hebben we Helmer gekocht, een handig ladenkastje om al onze papieren rommel in de woonkamer aan het oog te onttrekken. Ook het Zweedse eten in het IKEA-restaurant is uitstekend, en niet te vergeten het flädensaft of hoe het ook precies mag heten.

Het gaat om de wijze waarop de producten moeten worden bemachtigd. En betaald – want er is een grote hoeveelheid aan kortingen, kortingsbonnetjes en lidmaatschapskaarten die ook over en weer tussen de verschillende IKEA-sub-winkels ingezet kunnen worden. Zo was het de moeite om lid te worden van de IKEA-familie bij aankoop van onze Kivik, omdat we dan allebei 50 harde Zwitserse franken cadeau kregen. Als IKEA-familielid krijg je vervolgens korting in het IKEA-restaurant, en daar krijg je bij besteding van een aantal franken weer een bonnetje dat je in de zweedse-etenswaren-winkel twee franken korting geeft. Verzamelaars zijn uiteraard bijzonder handig in het bij elkaar verzamelen van lidmaatschappen en bonnetjes, een jager alleen zou berooid het pand verlaten zonder van enige korting geprofiteerd te hebben.

Hoewel IKEA een van mijn minst favoriete winkels is, moet ik toegeven dat ze uiterst compleet uitgerust is en, zoals al eerder gezegd, goede dingen verkoopt. Je kunt er met een gezin eigenlijk een hele dag doorbrengen. De kinderen in het Smaaland, lunchen in het restaurant… ware het niet dat de meeste gezinnen ook een jager hebben die het in een IKEA simpelweg geen volle dag uithouden. Vandaag bedacht ik me (na twee IKEA’s bezocht te hebben), dat de IKEA (hoe compleet hij ook moge wezen), één ding mist. De verzamelaars in de familie kunnen de kinderen in de ballenbak zetten, maar wat doen ze met de jager?

De oplossing is eigenlijk heel simpel en trof ik jaren geleden in de advents- c.q. kerstinkooptijd in het kleine Zuidwestengelse stadje Falmouth aan. Voor een pub stond een groot sandwichbord. Daarop werden niet de verschillende soorten binnen verkrijgbare ales aangeprezen, maar stond een eenvoudige vraag met een nog eenvoudigere antwoordsuggestie:

X-mas shopping? Leave him here.

Natuurlijk wordt hier gegeneraliseerd. Niet elke man is een jager, en niet elke jager is een man. Maar verder sloeg deze tapperij de spijker op de kop. Precies dat mist de IKEA. Een kroeg waar de jagers de wachttijd op hun geliefde verzamelaars prettig kunnen doorbrengen. TV met sportprogramma, gratis WLAN voor de gedigitaliseerden onder de jagers, drankje erbij. Het geeft de verzamelaars bovendien extra tijd en rust om de omzet van IKEA te verhogen, dus deze kroeg kan heel makkelijk door IKEA zelf gefinancierd worden.

Kortom, meneer Kamprad, maak uw blauwe dozen compleet met een kroeg. Na een oefening met Google Translate kom ik tot “En dag IKEA? Lämna honom här” voor op het sandwichbord. Alleen een naam voor de kroeg… dat wordt nog moeilijk. De Zweedse plaats om alcohol te krijgen is Systembolaget, maar deze staatswinkels met het monopolie op alcoholverkoop stralen evenveel cafégezelligheid uit als een Noordkoreaanse supermarkt. Afijn, daar vindt één van de slimme marketeers van meneer Kamprad wel wat op.

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

4 Reacties op “Shopping? Leave him here

  1. Neef Marco

    Hahaha, 100% correct! De reden dat de IKEA-kroeg er (nog) niet is, is waarschijnlijk omdat het in Zweden zelf verdomd lastig is om een kroeg te beginnen… en het daar dus waarschijnlijk gewoon niet mag.
    Maar de baas van IKEA woont toch tegenwoordig in Zwitserland? Dus wie weet!

  2. esther laan

    wij herkennen ons wel in de defenitie van de jager. Sebastiaan en ik doen het voorwerk thuis. compleet met boodschappenlijstje vertrekken we naar Ikea om doelgericht te werk te gaan. deze week was Sebas weer een jager. wij zijn gek van de expeditkasten. we hebben er weer 2 aangeschaft (we weten ondertussen waar ze staan)en het toetje was deze keer een wijnrek, heel handig.

  3. Stefanie Laan Stoffels

    Prachtig woord: labyreren.

    Héél lang geleden, toen ik nog als kind thuis bij mijn ouders woonde, wisten wij al een oplossing voor dit probleem:
    Als we bijvoorbeeld een dagje ‘Amsterdam deden’, gingen we eerst iets gezamenlijks doen: rondvaart over de grachten / museum o.i.d. Daarna lunchten we samen iets gemakkelijks en spraken we af waar we elkaar rond zessen (etenstijd) zouden ontmoeten. De mannen (mijn vader en mijn broer) deden jagerdingen, waarbij overigens voor mijn broer ook éérst een stukje verzamelen hoorde, nl. postzegel- en muntenhandelaaren bezoeken. De rest van de dag brachten de twee mannen vooral door op een of meer terrasjes.Wij vrouwen kochten gericht en ongericht en maakten ons vooral ook schuldig aan ‘kijken, maar niet kopen’.
    Aan het einde van de dag was iedereen tevreden.

    Tegenwoordig komt het voor dat Jan en ik in de stad een tijd en plaats afspreken waarop we elkaar weer tegenkomen en vervolgens een tijdje ieder onze eigen weg gaan. Da’s ook heel lekker.

  4. Hoi Twan,

    Goed idee. Ik ken die Scandinavische pubs niet, maar heb wel veel over de prijzen daar gehoord. Die baas van Ikea is volgens mij zo chauvinistisch als de pest, dus die zal niet zo snel een niet-Zweeds product promoten. Maar wat let jou om zelf zo’n pub op te zetten? “Nära butiken” zogezegd?
    In sommige landen doet Ikea ook aan on-line verkoop, ideaal voor de jager. Maar gezien de opbouw van de winkel en de daarmee gepaard gaande klantenvastbinding zal dat wel met het nodige gesputter gepaard gegaan zijn.

    Ik heb overigens helemaal niets met Ikea, zoals je kunt lezen op mijn blog: http://cornutus.wordpress.com/tag/ikea/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s