Goed, God is geen Zwitser. Maar Jezus misschien?

De afgelopen week stond ons huishouden geheel in het teken van de Spirit of Jazz. Samen met de kerkkoren van Trimbach en Niedergösgen, de Big Band Olten, twee tapdancers en een sopraansolist is drie keer het Sacred Concert van Duke Ellington opgevoerd. Jazz in een kerk, het is weer eens wat anders – en onder ons gezegd en gezwegen: elke pastoor of dominee zou een moord hebben gedaan voor drie zo goed gevulde kerken in één weekend.

Naast een muzikaal genoegen gaf het ons ook de gelegenheid voor wat lokaal toerisme. Trimbach is weliswaar het buurdorp van Olten, maar eigenlijk komen we er nooit. Ja, we komen er doorheen als we rond de Hauenstein willen gaan wandelen. Maar meestal met de bus: zo interessant is de wandeling langs de grote weg door Trimbach nou eenmaal niet. En in Niedergösgen waren we al helemaal nog nooit geweest. Eigenlijk kom je daar alleen als je liefhebber van kerncentrales bent, want het ligt onder de rook van de koeltorens van de lokale kerncentrale. En zo kwamen we dus ook eens in andere kerken dan onze twee favoriete kerken in Füllinsdorf en Olten.

Een kerk van poedersuiker

Smaken verschillen. En ik heb dit weekend weer kunnen vaststellen dat ik niet van barok houd. Zo zongen we gisteren in Falkenstein in Niedergösgen. Van buiten ziet het er uit als een middeleeuwse burcht, van binnen heeft men zich in de barokperiode kunnen uitleven bij de renovatie: het geheel lijkt wel uit zachtrose, witte en pastelgroene poedersuiker opgetrokken. Yuk. Afijn, oordeelt u zelf: hier links ziet u een fotootje dat ik heb gemaakt tijdens het opbouwen van het podium. Een slecht zichtbaar detail is de godslamp die vanuit het roze deel van de koepel aan een dik touw voor het hoofdaltaar bungelt. Voor de koorleden die in het midden stonden was de godslamp erg goed zichtbaar: het ding hing precies voor het gezicht van de dirigent.

De kerk van Trimbach was een mengsel uit romaans, barok en moderne bouwstijlen. Dat is wel een beetje te zien in de foto bij het artikel dat vandaag in het Oltner Tagblatt stond.

Spirit of Jazz in Trimbach – artikel Oltner Tagblatt 21 november 2011

Natuurlijk zie je hier vooral koor en orkest. Maar links- en rechtsboven zie je duidelijk stukjes romaanse boog. En ook de ramen zijn romaans (ja ze lopen echt rond boven, dat kan ik u verzekeren). De kerk is helemaal gerenoveerd. Dat zie je bijvoorbeeld aan de moderne glas-in-lood-ramen. Maar ook in de barokperiode heeft men zich uitgeleefd. Het protserige hoofdaltaar (met godslamp – die is hier beter zichtbaar en hing gelukkig ook een stuk hoger dan in Niedergösgen) is duidelijk te zien. Dieptepunt van het hoofdaltaar is het grote schilderij. Hier is een prutser aan het werk geweest, dat is meteen te zien. Met ontbloot bovenlijf en slechts een witte omslagdoek rond het onderlichaam gewikkeld wordt – zo zou je denken – de heilige Helvetia afgebeeld. De vlag die hij in de hand heeft spreekt immers boekdelen. Navraag leerde echter dat hier wel degelijk de opgestane Christus bedoeld is – dat past eigenlijk ook veel beter voor een plaatje boven een tabernakel. Maar wat doet die Zwitserse vlag daar dan? Ik heb me al eens verdiept in het vraagstuk of God Zwitser was. Het antwoord was duidelijk: nee, God kan geen Zwitser zijn, want dan had hij nog gewacht met het scheppen van de wereld. Maar nu zou Jezus dus Zwitser moeten wezen? Forget it. Zwitserland bestaat pas sinds 1291, en de opgestane Christus is van vlak na het jaar nul. Je hoeft geen Zwitsers precisie-uurwerk te hebben om vast te kunnen stellen dat de schilder van dit werk er een dik millennium naast heeft gezeten.

Hoe de muziek was, vraagt u zich misschien af? Wel, leest u het krante-artikel maar. Een lelijke kerk is bijzonder geschikt voor een concert. De zangers worden immers extra gestimuleerd het dak van de kerk te zingen. We hebben het drie keer geprobeerd. De sopraansolist had een geweldige fortissimo-hoge-c. En zo’n bigband moet waarschijnlijk een hinderwetvergunning hebben om überhaupt te mogen bestaan. Maar Zwitsers bouwen degelijk. De drie daken zitten er nog op.
Advertenties

5 reacties

Opgeslagen onder Kerk, Olten, Typisch Zwitsers

5 Reacties op “Goed, God is geen Zwitser. Maar Jezus misschien?

  1. Stefanie Laan Stoffels

    Mooi gezongen dus.
    En intussen ook nog eens alle tijd gehad om de kerk te ‘bewonderen’: Mooi van lelijkheid? 🙂
    Ik kan jou wel vinden op de foto. Waar moet ik Annina ontdekken?

    En nu dus weer even rust! 🙂

  2. Neef Marco

    Baas boven baas: afgelopen zaterdag concert in de (pas gerenoveerde, ze durven!) Joriskerk in Amersfoort, met snel gerekend 100 koperblazers, 75 houtblazers, 25 strijkers en 100 zangers/zangeressen. “Conquest of Paradise” en “Land of Hope and Glory” klonken prima, maar HARD!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s