Geen Zwitser worden vanwege de kinderen

Nederlander blijven! Onderteken de petitie – al 7.833 11.975 handtekeningen! (stand 1 8 november 2011)

Een teleurstelling voor al mijn moeders en schoonmoeders: nee, er zijn nog geen concrete plannen!!!

Als onze minister Donner zijn zin krijgt, en daarmee ook zijn met waterstofperoxide behandelde gedoogpartner, ga ik de komende twintig jaar nog geen Zwitserse nationaliteit aannemen. De reden is heel eenvoudig: kinderen. Minderjarige kinderen worden in de nationaliteitswetgeving daadwerkelijk als minderjarig behandeld. Dat begint al bij je geboorte: afhankelijk van je ouders (of in sommige landen het lapje grond waarop je geboren wordt) krijg je een nationaliteit. Of twee, of drie, of soms zelfs helemaal geen.

Wat? Bij je geboorte al drie nationaliteiten? Ja, dat kan. De landen op onze planeet hebben namelijk verschillende regels voor het verkrijgen van nationaliteiten bij geboorte. Sommige landen kijken naar de ouders (Ius Sanguinis noemen de juristen dat: recht van het bloed). Nederland en Zwitserland bijvoorbeeld. Een kind met een Nederlandse vader of moeder is automatisch Nederlander. En een kind met een Zwitserse vader of moeder is automatisch Zwitser. Heb je een Zwitserse ma en een Nederlandse pa, dan ben je meteen Nederzwitser en kunt dus zowel een paspoort met een voorwoord van Beatrix bestellen als een rood paspoort met een wit kruisje erop.
Andere landen hanteren het Ius locus, het recht van de plaats. Canada bijvoorbeeld. Als je op Canadees grondgebied wordt geboren, ben je automatisch Canadees. Word je in Canada als kind van een Nederlandse pa en een Zwitserse ma, dan kom je dus meteen voor drie paspoorten in aanmerking. Andersom: word je in Nederland geboren uit Canadese ouders, dan heb je pech en kom je voor geen enkel reisdocument in aanmerking. Dat je op Nederlands grondgebied geboren wordt geeft je geen recht op een Nederlandse pas, en dat je Canadese ouders hebt geeft je geen recht op een Canadese pas. Pech gehad, dus. Als je braaf drie jaar in Nederland blijft (en zonder paspoort kun je weinig anders) kun je na die tijd via optie Nederlander worden. De eerste drie jaren van je leven ben je statenloos.

Na je geboorte gaat het vrolijk verder. Want die pas heb je als minderjarig kind slechts bij de gratie van je ouders. Als mijn vrouw en ik kinderen krijgen, zijn ze Nederzwitser. Maar als ik zou besluiten om Zwitser te worden, bijvoorbeeld omdat ik hier wil stemmen, of gewoon omdat ik er genoeg van heb om voor dik 25% van de bevolking (inderdaad, zoveel procent van de Zwitsers stemt extreem-rechts) als tweederangsburger te worden beschouwd, heeft dat onder Donners plannetjes ook consequenties voor de kinderen. Niet alleen ik verlies dan mijn Nederlanderschap, mijn kinderen delen in het verlies, zoals de Rijkswet op het Nederlanderschap dat zo mooi uitdrukt. Gedeelde smart is in dat geval geen halve smart, zowel ik als de kinderen verliezen de Nederlandse pas. De kinderen hebben daar niets over te vertellen: als pa besluit Zwitser te worden, verliezen zij hun Nederlandse pas. Niet alleen voor dat moment, maar voor hun hele leven.

Kortom, ter wille van de kinderen ga ik onder Donners plannen beslist geen Zwitser worden. Je wilt je kinderen immers de mogelijkheid bieden om zelf te kiezen aan welk uiteinde van de Rijn ze hun geluk willen zoeken, zonder dat ze daarvoor eerst door de hele Nederlandse immigratiebureaucratie moeten worstelen en misschien zelfs een inburgeringsdiploma moeten halen. Stel je voor, een taaltest voor iemand die vanaf zijn geboorte netjes tweetalig wordt opgevoed. Alsof je een veterstrikdiploma aan een duizendpoot uitreikt.

Tja, daar moet ik dan zelf wel de nodige offers voor brengen. Ik mag de komende twintig tot dertig jaar niet meebeslissen in het land waar ik woon, waar ik belasting betaal, waar ik werk en waar ik een bijdrage aan de gemeenschap lever. En niet omdat ze dat in mijn woonland niet goed vinden. Simpelweg omdat een grijsaard op verzoek van een dom blondje aan het Binnenhof een wet heeft bedacht die niets gaat bijdragen aan het – overigens uiterst dubieuze – beoogde doel, maar wel de “expats” een trap na geeft.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Bureaucratie, of de Strijd om de Paarse Krokodil, Dubbele nationaliteit, Grensperikelen, Mijn emigratie - zomer 2009, Nederlandse bureaucratie

Een Reactie op “Geen Zwitser worden vanwege de kinderen

  1. Stefanie Laan Stoffels

    “Een teleurstelling voor al mijn moeders en schoonmoeders……”. Laat ik nou altijd gedacht hebben dat ik je enige èchte moeder ben! 😉
    Enne… hoeveel schoonmoeders heb je dan wel? Is Annina hiervan op de hoogte? 🙂
    Het leven is vol verrassingen! 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s