Dagelijks archief: 26 oktober 2011

Kortzichtige minister: Donner wil dubbele nationaliteiten verder inperken.

Onderteken de petitie! Al 6.047 11.975 17.775handtekeningen (stand 31 oktober 8 25 november 2011)!

Je moet een minister van Binnenlandse Zaken natuurlijk niet vragen om internationale zaken te regelen. Schoenmaker, blijf bij je leest. Helaas, de Nederlandse regering heeft minister Donner van Binnenlandse Zaken gevraagd om de wetgeving omtrent de Nederlandse nationaliteit aan te passen. En daarbij blijkt dat de goede man niet in staat is om over de landsgrenzen te denken.

Nederland heeft een slechte reputatie als het gaat om openheid en tolerantie ten opzichte van mensen met meerdere nationaliteiten. Al sinds mensenheugenis proberen met name de confessionele partijen (SGP, CDA, etc.), maar ook de VVD en de PVV, het zo onmogelijk mogelijk te maken om er twee paspoorten op na te houden. De argumenten daarvoor zijn lang niet altijd sterk. Zo zou er een probleem zijn met de dienstplicht, en wordt er vaak over het “Nederlander-gevoel” gepraat, dat niet te combineren zou zijn met het “buitenlander-gevoel”. Daarnaast is het duidelijk dat de PVV buitenlanders zo veel mogelijk dwars wil zitten, en het dus ook voor hen zo lastig mogelijk wil maken om Nederlander te worden.

De huidige Nederlandse wetgeving heeft maar een klein aantal uitzonderingen op de regel dat je naast de Nederlandse nationaliteit geen andere mag hebben. Die uitzonderingen probeert minister Donner met een wetsvoorstel zo veel mogelijk te schrappen.

Het is Donner en zijn gedoogpartner PVV natuurlijk vooral te doen om buitenlanders die de Nederlandse nationaliteit willen krijgen. Zij moeten de buitenlandse nationaliteit daarbij normaalgesproken opgeven. De twee belangrijkste uitzonderingen:

  • Als je met een Nederlander getrouwd bent, mag je je buitenlandse pas houden
  • Als je je buitenlandse pas niet kunt opgeven, of slechts onder voorwaarden die niet in redelijkheid van je verlangd kunnen worden, hoeft het niet. Dit geldt bijvoorbeeld voor burgers van landen als Marokko en Argentinië. Die landen verbieden het opgeven van hun nationaliteit. Zelfs als je je Argentijnse paspoort door de papierversnipperaar haalt, blijf je Argentijn. (Ik ben overigens benieuwd hoe ze dat bij prinses Máxima gedaan hebben?) Ook voor sommige Turken is het heel lastig de Turkse pas op te geven. Mannen moeten daarbij in de regel voor vele duizenden euro’s hun Turkse dienstplicht afkopen.

De eerste uitzondering wil minister Donner schrappen. Het liefst zou hij ook de tweede uitzondering schrappen, maar dat kan waarschijnlijk niet vanwege volkenrechtelijke regels en afspraken (een Argentijn kan het ook niet helpen dat hij Argentijn is en zijn nationaliteit niet kwijt kan raken – als je hem enkel op dat punt de Nederlandse nationaliteit weigert, discrimineer je ten opzichte van andere nationaliteiten).

Omgekeerd: als je als Nederlander vrijwillig een andere nationaliteit aanneemt, verlies je automatisch de Nederlandse. De uitzondering daarop: als je de nationaliteit van land X wilt aannemen en je getrouwd bent met iemand met nationaliteit X, mag je je Nederlandse pas behouden. En minister Donner wil ook die omgekeerde uitzondering schrappen.

Juridisch en wetstechnisch is het begrijpelijk dat beide uitzonderingen alleen samen geschrapt kunnen worden. Anders ontstaat er een maas in de wet. Stel dat alleen de eerste uitzondering wordt geschrapt. Een Zwitser is met een Nederlandse getrouwd en wil Nederlander worden, maar tegelijk zijn Zwitserse pas houden. Wel, zijn vrouw vraagt eerst een Zwitserse pas aan. Omdat de “omgekeerde uitzondering” niet is geschrapt, mag ze haar Nederlandse pas houden. Vervolgens vraagt de man een Nederlandse pas aan en geeft netjes zijn Zwitserse pas af. Daarna vraagt de man zijn Zwitserse pas opnieuw aan (Zwitserland heeft net als de meeste andere landen regelingen waarbij dat relatief makkelijk kan). En omdat zijn vrouw (ook) Zwitserse is, hoeft hij de Nederlandse pas niet af te geven. Op die manier heeft hij, net als zijn vrouw, toch twee paspoorten.

Gevolg: doordat de huidige regering en haar gedoogpartner vindt, dat een buitenlander zijn pas moet afgeven als hij Nederlander wil worden, zelfs als hij al met een Nederlander getrouwd is, moeten Nederlanders die met een buitenlander getrouwd zijn en de nationaliteit van de echtgeno(o)t(e) willen aannemen, ook hun Nederlandse pas maar afgeven. Het is duidelijk dat dit een groot nadeel is voor veel Nederlanders die in het buitenland wonen. Iets waar minister Donner zich tot nu toe niet bepaald druk om lijkt te maken – hij is dan ook geen minister van buitenlandse, maar van binnenlandse zaken.

Nederlanders in het buitenland zijn inmiddels in actie gekomen tegen de plannen van de Nederlandse regering en haar rechtsextremistische gedoogpartner. Er worden Nederlandse politici benaderd, en er gaat in januari 2012 een petitie aangeboden worden. Die petitie kan ook digitaal ondertekend worden: dat kan via deze website.

Advertenties

11 reacties

Opgeslagen onder Bureaucratie, of de Strijd om de Paarse Krokodil, Dubbele nationaliteit, Grensperikelen, Mijn emigratie - zomer 2009, Nederlandse bureaucratie, Nederlandse verkiezingen

Misverkiezing

Nee, ik ben de tweede “s” niet vergeten. Als u wat over missverkiezingen wilt lezen, kunt u rustig de Blick am Abend openslaan, daar staat vrijwel elke dag wel iets over een huidige of voormalige Miss of Mister Schweiz. Ik ga het echt hebben over misverkiezingen. Deze worden door de Nederlandse BVN georganiseerd. Aan Nederlanders in het buitenland wordt gevraagd: wat mis je nu het meest van Nederland? Als u een kijkje op de betreffende website neemt, stelt u al snel vast dat kroketten, drop, hagelslag, haring, rook- en Hemaworsten, erwtensoep en boerenkool u om de oren vliegen. Liefde gaat nu eenmaal door de maag. Daarnaast veel persoonlijke zaken (familie en vrienden), het Nederlandse verkeer (natuurlijk het fietsen, de fietspaden, maar zelfs het Nederlandse openbaar vervoer wordt gemist), de Hema en de Nederlandse openheid, directheid, eerlijkheid.

Als Nederlander-in-Nederland wekt dat wellicht vertedering op, een glimlach, en her en der misschien het besef dat Nederland toch zo slecht niet is als u altijd had gedacht: zelfs “treinen die op tijd rijden” is iets wat veel Nederlanders blijken te missen als ze Nederland eenmaal verlaten hebben. Als Nederlander-in-Zwitserland denk ik meteen: “mis ik dat nou ook?” Ik ga proberen de belangrijkste thema’s te categoriseren.

Ja, dat mis ik ook!

  • Met stip op nummer één: vla!
  • Rookworst. Elk kanton heeft zijn eigen worstspecialiteiten, allemaal best lekker hoor, maar het is nou eenmaal geen rookworst.
  • Zee en strand. Ik had nooit gedacht dat ik dat ooit zou missen, want ik ben helemaal geen zee- of strandmens. Maar toen we afgelopen april een paar dagen aan zee doorbrachten was de hotelkamer-met-zeezicht toch wel een onverwacht succesnummer.
  • Ondertitels. Niets zo irritant als nagesynchroniseerde films, documentaires of interviews.
  • Het Kruidvat. Meer algemeen: een drogisterij met een normaal prijsniveau. Drogisterijartikelen staan altijd bovenaan onze boodschappenlijst als we in Nederland zijn.
  • Een monarch. Klinkt stom. Maar het is af en toe best fijn om iemand te hebben die vanuit een objectief standpunt alle politieke kleutertjes met hun koppen tegen elkaar kan slaan als ze weer eens krijsend ruzie lopen te maken. Van alle mensen met regerings- of bestuursverantwoordelijkheid in Nederland en Zwitserland is Beatrix, ook dankzij de rol die ze kan spelen, naar mijn mening beslist de wijste en de verstandigste.

Nee, hoezo? Ook in Zwitserland!

  • Kaas. Niet dat ik kaas nou kan missen, ik houd helemaal niet van kaas. Maar kaas kun je in Zwitserland gewoon niet missen.
  • Hagelslag. Niet te koop buiten Nederland? Niks hoor, de Migros verkoopt sinds kort hagelslag van De Ruijter! En dat kan niet anders dan een succes worden. Zwitsers zijn dol op chocolade. Per hoofd van de bevolking wordt per jaar 13 kilo geconsumeerd (Nederland: 5 kilo).
  • Haring. Dat zou je in Zwitserland toch echt moeten missen, nietwaar? Wees gerust. De Nordsee op het centraal station van Zürich verkoopt uitstekende haringen. Je wordt misschien een beetje vreemd aangekeken als je die aan het staartje pakt en zó opeet. Meer niet. Ook paling is gewoon verkrijgbaar.
  • Stamppot en erwtensoep. Boerenkool is hier lastig te krijgen. Maar Annina kookt uitstekende erwtensoep en zalige hutspot. Spliterwten zijn soms wat lastig te krijgen.
  • Drop. De meeste Zwitsers gruwelen van drop. Maar het is in de betere snoepwinkel best te koop. Bäredräkch noemen ze het hier.
  • Albert Heijn. De Migros is een prima alternatief. Ze zouden hier wel eens wat moeten doen aan de ellenlange rijen bij de kassa – Zwitsers zijn veel geduldiger dan Nederlanders en zeker veel geduldiger dan ik.
  • De Nederlandse televisie. We kunnen natuurlijk BVN kijken, en uitzending gemist, en wat betreft de commerciële zenders kan ik u melden dat de Duitse en Zwitserse varianten precies dezelfde pulp aanbieden als de Nederlandse.
  • Op vakantie met de caravan. Als ik Nederlandse caravans al zou missen, kan ik hier een auto huren en de snelweg naar Interlaken nemen.
  • Koffie. Zwitserse koffie is voortreffelijk.
  • Kraanwater. Is ook hier uitstekend drinkbaar en komt vaak gewoon rechtstreeks uit de bergen. Ook het water uit bronnen en fonteinen kun je hier gewoon drinken (tenzij er een bordje bij staat dat het niet kan)
  • Fietsen. Geloof het of niet, Zwitserland is een fietsland. Er zijn hier – weliswaar minder dan in Nederland – zelfs fietspaden en aparte fietsstoplichten en -wegwijzers. Ook is er een lange-afstands-fiets-netwerk dat keurig met bordjes bewegwijzerd is.
  • Nederlands. Wat zou ik missen, met een vrouw die zo voortreffelijk Nederlands praat? En mensen met Nederlands als moedertaal zijn er hier ook voldoende.
  • De weilanden met de koeien. Ze zijn misschien niet zo plat als in Nederland, maar ze zijn er in overvloed.

Missen? Mwah. Je hebt het hier niet. Maar is dat nou zo erg?

  • De nederlandse friet-mèt, kroket en frika(n)del. Als we door een Nederlands stadscentrum lopen wil vooral mijn schoonmoeder beslist iets “uit de muur” eten. Ik doe beleefd mee, maar kan ook prima zonder.
  • Oranjekoorts. Ik was toch al geen voetbalfan. Wat in Nederland wel altijd lollig was: naar de bioscoop tijdens een wedstrijd van het Nederlands Elftal. Optimale rust en beenruimte gegarandeerd! En voordat ik voor oranjehater word versleten: mijn ski-jack en -broek zijn keurig Nederlands-Elftal-oranje. Wel zo praktisch: dan ben ik als ski-brokkenpiloot altijd goed zichtbaar.
  • Het Nederlandse eten. Natuurlijk, geen vla of rookworst. Maar de Zwitserse keuken is voortreffelijk en ook “internationaal” kom je hier prima aan je trekken.

Missen? Ik ben juist blij dat ik er van af ben!

  • Pindakaas. Bah. Pindakaas. Bah, bah, bah, driewerf bah.
  • Het Nederlandse OV. Met excuses aan al mijn Nederlandse ex-collegae bij NS, ProRail, 9292 en inno-V. Als je eenmaal verwend bent met Zwitsers openbaar vervoer, wil je het Nederlandse nooit meer terug.
  • Het hollandse weer. Niet dat het hier nou altijd beter is. Maar als het hier een keer regent of mistig is, stap je op de trein naar Wallis of Ticino en negen van de tien keer zit je dan in de zon. Over de hollandse winters, en met name de mate waarin een paar decimeter sneeuw in staat is de maatschappij volledig te ontregelen, zullen we het maar helemaal niet hebben. Sneeuw in Zwitserland is juist leuk. De ongemakken worden dankzij een uitgekiende sneeuwruimdienst tot een minimum beperkt, en daarna kun je skiën, of gewoon vanachter het treinraampje genieten van een prachtig winterwonderland.
  • De Nederlandse norsheid en onverschilligheid. Het Nederlandse winkel-, horeca- en loketpersoneel heeft hier -de goeden niet te na gesproken- echt een enorme inhaalslag te maken.
  • De Nederlandse belastingdienst. Niet leuk en niet makkelijk.

Buitencategorie

Er zijn dingen waar je niet over “missen” kunt praten. Eerder over “anders”. Belangrijkste voorbeeld: familie en vrienden. Ik zie en spreek de Nederlandse familie en vrienden natuurlijk minder dan voorheen. Maar als je elkaar ziet, is het contact intensiever. En als het echt nodig is, ben je in een nacht van Zwitserland in Nederland. Of andersom natuurlijk: we hebben twee logeerkamers hier, een mailtje of een telefoontje is genoeg om die gereed te maken.

 

4 reacties

Opgeslagen onder Grensperikelen