Respectloze toespraak in Olten

Vandaag is het in Zwitserland eidgenössische Dank-, Buss- und Bettag, oftewel een nationale dag voor dank, boete en gebed. Dat is het altijd op de 3e zondag van september. Dit soort dagen heeft in Zwitserland een traditie sinds de late Middeleeuwen. Ze vonden plaats tijdens of na moeilijke tijden, zoals oorlogen en epidemieën. In de 17e eeuw werd eerst door de protestantse kantons, later ook door de katholieke, een jaarlijkse dag voor dank, boete en gebed ingevoerd. Met de vorming van de moderne Zwitserse staat in 1848 werd het omgevormd tot een dag van respect voor andersdenkenden en aanhangers van andere religies.

Een mooie traditie dus, waar we via ons Oltense kerkkoor graag een bijdrage aan leveren. Vandaar dat men ons vanochtend in de Oltense Stadtkirche kon aantreffen in het koor, om muzikale bijdragen aan de oecumenische viering te leveren. De muziek was niet altijd onze “stijl” – maar het gaat tenslotte om respect voor andersdenkenden, dus pas je je aan. Zeker vandaag. De bisschop van Abu-Dabi ging onder andere mee voor. Dat lijkt raar, maar als je bedenkt dat die man Zwitser is, dan is het al een stuk minder raar. Hij hield een goed verhaal over de omstandigheden waaronder hij, als bisschop voor de Verenigde Arabische Emiraten, Jemen en Oman, zijn werk moet doen.

Ons aanpassingsvermogen werd echter wel heel zwaar op de proef gesteld toen de nieuwe voorzitter van het Stadtparlament (zeg maar, de gemeenteraad) het woord kreeg. Het is een traditie, dat aan het eind van de viering een lid van de Oltense politiek een toespraak houdt. Deze man nam de gelegenheid aan, de moeilijke omstandigheden waaronder christenen in sommige islamitische landen moeten leven, te betrekken op Zwitserland. Ja, hij sloot het beslist niet uit dat de traditie en cultuur van Zwitserland overheersd zouden gaan worden door de islam. ’t Is dat Zwitserland niet aan zee ligt, anders had hij vast ook nog gesproken over een tsunami.

Annina en ik hebben onze spullen gepakt, zijn opgestapt en voor het eerst van ons leven tijdens een viering de kerk uitgelopen. In een kerkgemeenschap hoor je elkaar geen angst aan te jagen voor anderen, maar uit respect en vergeving te handelen. We staan nog te trillen op onze benen en werken aan een open brief, waarin we ons distantiëren van de inhoud van deze toespraak en de leden en leiders van de kerken in Olten oproepen hetzelfde te doen.

Ook aan vergeving voor deze spreker proberen we te werken, maar dat valt bepaald niet mee.

Advertenties

7 reacties

Opgeslagen onder De SVP en racisme, Kerk, Olten, Politiek, Typisch Zwitsers

7 Reacties op “Respectloze toespraak in Olten

  1. Dion

    Twan,

    ik deel je geloof dan misschien niet, maar veel overtuigingen wel!
    Ik ben trots op je! Goed en moedig dat jullie dit hebben gedaan en ook nog mee verder gaan! Sterkte!

    Dion

  2. Jeroen Hendrix

    Ik sluit me aan bij Dion.

  3. Stefanie Laan Stoffels

    Je wist het vast al: ik sta helemaal achter je!

  4. Pingback: Wij blijven liever neutraal, of: de Zwitserse struisvogelmentaliteit | Zwitserlaan

  5. rikus spithorst

    Ook ik sluit mij geheel aan bij Dion.

  6. Desirée van der Hijden, Iona Community in Nederland

    Twan en Annina: respect dat jullie, tegen al je gevoelens in over hoe het hoort in een kerkdienst, de benen hebben genomen. Jezus was Opstand(ig), Opstaan is soms een goed idee!

  7. Pingback: Het zwitserse kruis | Zwitserlaan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s