Jojoën met euro’s en dollars

Het is al wekenlang voorpaginanieuws hier: de euro is in een vrije val geraakt. De schuldenproblematiek van Griekenland, Ierland, Italië, Portugal, Spanje en (nieuw) Cyprus is zo groot dat speculanten het vertrouwen in de euro zijn kwijtgeraakt. Omdat ook de Verenigde Staten geld als water uitgeven, geldt eenzelfde verhaal voor de amerikaanse dollar.

Toen ik op 27 augustus 2009 in Zwitserland kwam wonen, moest je 1,52 franken voor een euro betalen. Griekenland was toen nog een doodnormaal land. Voorjaar 2010 gaat het voor het eerst mis. De euro daalt en bereikt half mei een dieptepunt van 1,40 franken. Na wat zomers herstel wordt begin september de 1,30 bereikt. In de herfst krabbelt de euro dan weer op – maar begin 2011 zakt het ding verder naar 1,25. Dat is van korte duur en tot april blijft de euro rond de 1,30 schommelen. Dan gaat het snel: midden mei is de euro nog maar 1,25, midden juni 1,2o, midden juli 1,15 en afgelopen dinsdag zakte de euro zelfs door de 1,10-barrière. Op het moment dat ik dit blog begon te schrijven, donderdagavond 4 augustus, kostte een euro precies 1,0881 franken, nu ik nog geen 12 uur later, vrijdagochtend 5 augustus, verder schrijf is de koers 1,0790.

Beleggers zoeken veilige havens op: de japanse yen, goud, en de zwitserse frank.

In het begin vonden we dat in Zwitserland wel leuk. De eurosceptici riepen hard “zie je wel, goed dat we niet in de euro gestapt zijn”, een reisje naar de Eurozone of Amerika werd ineens wel heel goedkoop, zelfs mijn pensioen van het aan de rand van de afgrond verkerende Zwitserse spoorwegpensioenfonds is nu ineens een fortuin waard – vooropgezet dat ik mijn oude dag in de lage landen ga slijten – en ik prijs me gelukkig dat ik destijds een groot deel van mijn Nederlandse spaargeld in euro’s in ons Zwitserse huis heb kunnen steken.

Inmiddels gaat de lol er bij veel Zwitsers wel af. Zwitserland was al duur, maar is nu al helemaal een peperduur vakantieland geworden. En er leven hier heel veel mensen van het toerisme. Veel zomervakanties zijn al veel eerder geboekt, maar nu de tijd voor het boeken van de wintersport langzaamaan voor de deur staat, maken de mensen die met sneeuw en ijs hun brood verdienen zich grote zorgen. In Oostenrijk, Frankrijk en Italië kun je je sneeuw immers met goedkope euro’s betalen, in Zwitserland moet je dure franken neertellen. Zomaar je prijzen verlagen zit er niet in, want veel van de kosten van de toeristensector (personeel, hotels, skiliften…) zijn nu eenmaal ook in franken. Ook de export moppert. Met de horloge-industrie gaat het nog wel – een Zwitsers horloge heeft immers wat exclusiefs en hoe duurder hoe exclusiever – maar de kaas- en chocolade-industrie merken wel degelijk dat Nederlandse kaas (desnoods geproduceerd in Duitsland) en Belgische chocolade ook heel lekker en veel voordeliger zijn. En ook de Zwitserse supermarkten mopperen. Zelfs als je niet vlak aan de grens woont, is het dik de moeite om een of twee keer per maand in Duitsland boodschappen te doen. Je profiteert dubbel: om te beginnen kun je de torenhoge Duitse BTW terugvorderen en de eurokoers zorgt ervoor dat werkelijk elk artikel een “speciale aanbieding” wordt. Goed, de Zwitserse supermarkten hebben wel boter op hun hoofd. Al een jaar lang klagen consumentenbonden dat de supermarkten veel van hun spulletjes in goedkope euro’s kopen, maar het inkoopvoordeel niet doorberekenen aan de Zwitserse klanten. De Preisüberwacher heeft al gezegd dat hij er niets aan kan doen en roept consumenten op om met hun voeten te stemmen en over de grens te gaan shoppen. Da’s dan wel tegen het zere been van de nationalisten: Koopt Zwitsersche Waar is iets wat in Zwitserland diep geworteld zit.

De nationale bank probeert er wat aan te doen. Al maanden geleden hebben ze de euro proberen te steunen door aankopen. Dat heeft vooral één effect gehad: de Zwitserse nationale bank heeft een koersverlies van tientallen miljarden franken geleden. ’t Blijft speculeren – maar die tientallen miljarden franken hadden ze misschien beter rechtstreeks in Griekenlands bodemloze put gegooid. Afgelopen woensdag kwam er een andere maatregel: de bank brengt 50 miljard franken extra in omloop en verlaagt de rente die de banken onderling verrekenen. Dat hielp – voor anderhalve dag. De koers van de euro steeg meer dan 2%, maar anderhalve dag later was dat alweer tenietgedaan: president Berlusconi had op tv verklaard dat Italië een kerngezonde economie heeft – tja, dat is natuurlijk wel een heel goede reden om het vertrouwen in de euro nog verder te verliezen.

Het ziet er naar uit dat we het er gewoon mee moeten doen. De Zwitserse bank kan veel dingen doen, maar het uiteindelijke probleem ligt in Amerika en een aantal EU-landen. Zolang dat niet wordt opgelost, blijft de Zwitserse frank “te” duur.  Hoeveel de frank op het moment te duur is, is een ander punt van speculatie. Op dit moment roept iedereen dat een eurokoers van 1,30 tot 1,35 “realistisch” is. Maar misschien roepen ze volgende week wel “1,25” of “1,45”. Niemand die het weet.

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Banken, De EU, Politiek, Typisch Zwitsers

4 Reacties op “Jojoën met euro’s en dollars

  1. Willy van der Rijt

    Hoi Twan,
    Zoals je sinds kort weet, ga ik eind dit jaar naar Zwitserland emigreren. De val van de euro t.o.v. de Zwitserse Frank volg ik daarom met argusogen: immers mijn spaargeld in euro’s wordt elke dag op papier minder waard. Ik kan me voorstellen dat het ook voor de grensgebieden voor de middenstand lastig is. Het is nu wel heel aantrekkelijk als Zwitser om in Duitsland of Frankrijk je inkopen te doen.
    Ik denk dat daar ook de kern van het probleem zit: de verhouding CHF / Euro geeft op dit moment geen goede weergave van de verhouding economie CH – EU Raum. Uiteindelijk is dat niet houdbaar en zal de koers naar een normaal niveau terugkeren (of de economieën passen zich aan), maar dat kan nog wel een tijdje duren… Tot dan maar even niet te veel euro’s omwisselen en snel een baan vinden in Zwitserland….

    Groet, Willy

  2. Jeroen Hendrix

    Wij komen in ieder geval de zielige Zwitserse toerismesector een klein beetje te hulp.

  3. Roland Bol

    De PVV wil de gulden weer invoeren (http://www.nrc.nl/nieuws/2011/11/11/coalitiepartijen-reageren-laconiek-op-pvv-onderzoek-naar-gulden) –
    die hebben het dus niet begrepen.
    Hier in Zweden werkt het andersom: ook al gaat het goed met Zweden, bij economische onrust zakt de kroon – in 2008 van 11 naar 9 eurocent (inmiddels weer terug op 11). Daardoor kwam Zweden 2008 makkelijk door.

    • Wat dat betreft heeft Zweden het inderdaad goed bekeken. Een onopvallende, kleine valuta betekent dat je als land met een relatief kleine maar op zich gezonde economie bij een crisis niet direct speelbal wordt van de heren speculanten.
      En wat de PVV betreft… “begrijpen” is iets wat volgens mij niet voorkomt in het woordenboek van Wilders…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s